حکم هر یک از فرقه های امت اسلامی "5"
از علی(ع)پرسیدند:کسیکه توقف کرده٬نه شماراپیشوا قرار میدهد ونه با شما دشمنی میکند٬نه بدگوئی از شما می کند و نه با شما دوستی دارد واز دشمنان شما دوری نمی کند.این شخص میگوید:نمیدانم کدام حق است.والبته راست هم میگوید.چنین شخصی چگونه است؟فرمود:این دسته از آن هفتاد وسه گروه نیستند.مقصود پیامبر(ص)از آن هفتاد وسه کسانی اند که بلند پروازی کرده وپرچمی برافراشته ونام خود را اشتهار می دهند ومردم را به دین خود دعوت میکنند.فقط یک گروه از آنها متدین بدین خدایند وهفتاد ودو دسته دین شیطانی دارند.وقبول آنرا بر عهده گرفته اند و از مخالفین دینشان دوری میجویند.
اما کسی که به یگانگی خدا اقرار میکند وبه پیامبر ایمان آورده واطلاعی هم از گمراهی دشمنان ما ندارد وچیزی هم بدستش نرسیده٬پرچمی هم در مقابل ما بر پا نکرده است٬نه چیزی را غیر از دین خدا حلال کرده ونه حرام کرده است٬آنچه در میان امت مورد اختلاف نیست گرفته باین عنوان که خدا بآن امر کرده است٬واز آنچه مورد اختلاف امت است ـــ که آیا خدا بآن امر کرده یا از آن نهی نموده ـــ خودداری وپرهیز میکندچیزی از طرف خود معین نمی کند نه آنرا حلال می داند ونه حرام و در واقع نمی داند٬وعلم آنچه مورد اشکال است به خدا واگذار میکند٬ چنین اشخاصی بین مؤمنین ومشرکین قرار دارند.اینان بیشتر مردم وقسمت اعظم آنانرا تشکیل می دهند.اینان اهل حساب وترازوی الهی واصحاب اعرافند.اینان جهنمی هایی اند که انبیاءوملائکه ومؤمنان در مورد آنان شفاعت می کنند تا از آتش رهایی می یابند.و برای همین است که "جهنمیون" نام دارند. لکن مؤمنان نجات پیدا کرده بدون حساب وارد بهشت میشوند.آری٬حساب کشیدن از آنِ اصحاب این صفات است که بین مؤمنان و مشرکانند قلبشان به اسلام انس دارد ومرتکب گناه هم شده اند.کسانی اند که اعمالشان مخلوط از نیک وبد است.مستضعفینی اند که چاره ای نمی یابند وبه هیچ راهی هدایت نمیشوند.از طرفی حیله کفر وشرک را ندارند ونمی توانند پرچمی بیافرازند.راهی بسوی مؤمن بودن وشناخت ندارند.اینان اصحاب اعرافند.این گروهند که خواست خداوند دربارۀ آنان جاری میشود:اگر کسی از آنان را داخل آتش کند بسبب گناه خود اوست.واگر از گناه او درگذرد رحمت خدا بر وی شامل شده است.