سوره مبارکه بقره، آیه286
« رَبَّنا وَ لاتُحَمِّلنَا ماَ لاطاقَةَ لَنَا بِهِ »:
پروردگارا تحمیل مکن بر ما آن چیزی را که ما را طاقت و توانائی آن نیست. مراد؛ حدیث نفس و وسوسه باشد. به قول آنانکه آیه را مدنی دانند و بنا بر آنکه آیه مکی باشد مراد، جمیع تکالیف بدنیه است که فوق طاقت بشریه باشد. بنابراین غرض این دعا انقطاع به حقتعالی میباشد و مجرد دعا که متضمن عبادت است؛ زیرا چه این دعا بکنیم یا نکنیم خدای تعالی تکلیف مالایطاق نفرماید. زیرا منافی حکمت خواهد بود و نزد بعضی مراد شدت عقوبت عاجله و آجله است که فوق طاقت باشد. یعنی ما را در دنیا و آخرت عقوبتی نفرما که طاقت آن نداشته باشیم.
« وَاعفُ عَنّا »:
و عفو فرما و گذشت نما گناهان مارا.
« وَاغفِرلَنَا »:
و بیامرز گناهان و عیوب ما را و به مؤاخذه آن ما را رسوا مفرما یا عفو فرما گناهان ما را و بپوشان خطاهای ما را یا قول ما را عفو و فعل ما را ستر نما یا عفو کن صغایر ما را.
« وَارحَمنَا »:
و ببخش ما را به قبول طاعات ما و تعطف نما به ما و تفضل نما بر ما در دنیا.
« اَنتَ مَولَینَا »:
تو آقا و ناصر و خالق و ولی و صاحب اختیار ما هستی.
« فَانصُرنَا عَلَی القَومِ الکافِرینَ »:
پس یاری نما و مظفر و منصور فرما ما را بر همه کافران به قهر و تسلط در مقابله ایشان و غلبه در حجت به محاوره آنان، چه از حق مولا آن است که یاری فرماید موالیان خود را.
منبع: تفسیر اثنی عشری، ج1، ص380.
**اللّهم عجّل لوليک الفرج**