فوائد روزه(2)
و علت آنکه از همه عبادات، روزه را خدای متعال متعلق به خود فرموده و آن را مانند بیت الله دانسته، با آنکه زمین با تمام متعلقاتش ملک خداست.علاوه بر تشریفی که به خود منسوب داشته، دو معنی در نظر بوده:
اول آنکه روزه موجب کف نفس و خودداری از مفطراتست و در واقع عملی ست که مردم از مشاهده آن محرومند.با اینکه مابقی طاعات چنین نیست.روزه طاعتی است باطنی و جز خدای متعال هیچکس دیگر از این عبادت مطلع نیست.
این عبادت(روزه) توأم با صبر و اخلاص است و فقط
خدای متعال به پاداش آن رسیدگی میکند.
دوم آنکه روزه موجب غلبه بر شیطان، دشمن خداست.زیرا شیطان همیشه بوسیله امور شهوانی بر انسان چیره میشود و نیروی شهوات هم به کمک خوردن و آشامیدن تأمین میشود و چون انسان روزه دار از آنها خودداری کند وسیله ای برای پیروی شیطان باقی نمی ماند.
به همین مناسبت پیغمبر اکرم(صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: شیطان از مجاری خون در اندرون انسان وارد میشود.مواظب باشید بر اثر جوع راههای ورود او را به قدرت هرچه تمام تر مسدود سازید.
بنابراین شهوات مانند زمین های سرسبزیست که شیاطین در آنها میچرند و تا وقتی که طراوت و خرمی باقی است از آنها دست برنمیدارند و در نتیجه تردد آنها بنده نمیتواند جلال و عظمت خدا را بفهمد و از ملاقات فیض الهیت او محروم است.
*************************
رسولـخدا(صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: اگر شـیاطین بر اطراف و اکـناف
دل های بنی آدم قرار نمی یافتند، می توانستند باطن آسمانها را
مشاهده کنند و اینکه فرمودند انسان روزه دار در دو موقع
فرحـناک می شود: یکی هنگام افـطار و دیگر هنگام
ملاقات حضرت کردگار، سبب نشاط هنگام
افطار برای خواص آنستکه خود را
موفق دیده و توانسته اند
روزه آن روز را بدون
هیچ شائبه ای
بسـر برند و به
اجـر مـعـنوی آن که
رضای خداست نائل گردند
و عوام بدانجهتکه از رنج خودداری
از مفـطرات آسوده گردیده اند و به تمایلات
نفسانی دست یافته اند وعلت نشاط ازملاقات فیض
الهی آنهم برای خواص آنست که قـلبشان نورانی میشود
ونیروی شهوت وغضب که قلبرا تیره و تار میسازد درخود ناتوان
میسازند و به خوبی می توانند از عبادت خدا کامیاب شوند و چنان او را
سـتایش کنند که گـوئی او را می بینند و منـظور از ملاقات هم، همین است.
*************************
و اینکه فرمود بوی دهان روزه دار پیش خدا برتر از بوی مشک است برای این است که روزه موجب پاکیزگی روح می شود که از عالم امر خدا بدو افاضه شده و آدمی بر اثر خودداری از مفطرات آن را بدین پایه ارتقاء داده چنانکه پاکیزگی بدن از ناحیه نفس است و شکی نیست که پاکیزگی روح باقی تر و عالی تر است و پاکیزگی بدن هرچه بیشتر بفنا نزدیکتر است.
«قال الله تعالی: ما عندکم ینفد و ما عندالله باق»
آنچه پیش شماست نابود میشود و آنچه نزد خداست باقی میماند و ثابت است، که پاکیزگی روح و بوی خوش آن از بوی مشک بهتر و برتر است زیرا پاکیزگی روح، عقلی و معنویست و پاکیزگی مشک جسمانی و صوری است.
منبع: حقایق در اخلاق و سیر و سلوک، ج۲، ص۵۲2.
**اللّهم عجّل لوليک الفرج**