بسم رب العلی الأعلی
سیزدهم رجب المرجب، ولادت با سعادت امام المتّقین، یعسوب الدّین، قائد الغر المحجّلین، مولی الموحدّین، امیرالمؤمنین حضرت علی بن ابي طالب(علیهماالسلام) را به پیشگاه مقدس و منور قطب عالم امکان، بقیة الله الأعظم، حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) و تمامی شیعیان و محبان آن حضرت تبریک و تهنیت عرض می نمائیم.
مولی الموحدین، امیرالمؤمنین حضرت علی بن ابی طالب(علیهماالسلام)، از لحظه ولادت که به دنیا آمد، لب به شهادتین گشود و به پیغمبر(صلی الله علیه و آله و سلم) که برای تهنیت آمده بود، سلام نمود و آیاتی از سوره مؤمنون را خواند:
امیرالمؤمنین حضرت علی(علیه السلام)،« اوّلُ مَن أسلم و اوّل مَن آمن» بود. (1)
ابوذر میگوید: از پیغمبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) شنیدم که میفرمود: امیرالمؤمنین حضرت علی(علیه السلام)، اول کسی بود که به من ایمان آورد و اول کسی است که روز قیامت با من مصافحه میکند. (2)
و فرمود: اگر آسمانها و زمین در کفه ای قرار بگیرد و ایمان امیرالمؤمنین حضرت علی(علیه السلام) در کفه دیگر، هر آیینه ایمان او ترجیح پیدا میکند و سنگین تر خواهد بود. (4)
امیرالمؤمنین حضرت علی(علیه السلام) می فرمود:
« لَو کَشَفَ الغِطاءُ ما أزدَدتُ یَقیناً »
اگر پوشش ها کنار برود، چیزی به یقینم اضافه نمیشود.
چون انسان وقتی از دنیا رفت، پرده ها کنار می رود و به فرموده خود حضرت، مردم خوابند؛ وقتی مُردند بیدار می شوند و پرده کنار می رود. فلذا امیرالمؤمنین حضرت علی(علیه السلام) می فرماید: آنچنان یقین و باور به خدا و روز جزا دارم که قبل از مردن و بعد از آن فرقی ندارد. (5)
(1) فضائل الخمسه، ج1، ص179.
(2) بحارالأنوار، ج40، ص5.
(3) بحارالأنوار، ج40، ص96.
(4) فضائل الخمسه، ج1، ص191.
(5) مصابیح الأنوار، ج1، ص30.
مولی الموحدین، امیرالمؤمنین حضرت علی(علیه السلام) فرمود:
ــ گروهی خدا را عبادت می کنند از روی رغبت، به امید ثواب و نیل به درجات؛ که این عبادت تجّار و کسانی است که به فکر سود هستند.
ــ و گروهی خدا را عبادت می کنند از روی ترس که می ترسند خدا آنها را مجازات کند؛ و این عبادت بندگان و غلامان است.
ــ و گروهی خدا را عبادت می کنند از روی شکرگذاری و اینکه خدا را شایسته و لایق عبادت و پرستش می دانند، که این عبادت آزادگان و مردان الهی است.
و امیرالمؤمنین حضرت علی(علیه السلام) می فرمود: خدایا! من تو را عبادت نکردم بخاطر ترس از عقابت و یا به خاطر طلب ثوابت؛ بلکه تو را عبادت نمودم چون تو را لایق عبادت و پرستش یافتم. (1)
(1) بحارالأنوار، ج41، ص14.
« جملاتی از امیرالمؤمنین(علیه السلام) در مناجات »
إلهي! کَفَي بِي عِزّاً أن أکُونَ لَکَ عَبداً
خدایا! همین عزت برای من بس که بنده تو باشم
وَ کَفَي بي فَخراً أن تَکُونَ لِي رَبّاً
و همین افتخار مرا بس است که تو پروردگار منی
أنتَ کَمَا اُحِب، فَاجعَلنِي کَمَا تُحِب
تو همانگونه ای که من دوست دارم، پس مرا چنان کن که تو دوست داری
« جملاتی از امیرالمؤمنین(علیه السلام) در حکمت »
قِیمَةُ کُلِّ إمرءٍ مَا یُحسِنُهُ
قیمت هر شخصی بقدر آن چیزی است که نیکو میکند او را
وَ مَا هَلَکَ إمرءٌ عَرَفَ قَدرَه
و کسی که قدرش را بداند هلاک نمی شود
وَ المرءُ مخبوّ تَحتِ لِسَانِهِ
و انسان در گرو زبانش می باشد
« جملاتی از امیرالمؤمنین(علیه السلام) در ادب »
اُمنُن عَلَي مَن شِئتَ تَکُن أمیرَه
خوبی کن به کسی که می خواهی امیرش باشی
وَاحتج إلي مَن شِئتَ تَکُن أسِیرَه
و نیازمند کسی شو که می خواهی اسیرش باشی
وَاستَغنِ عَمَّن شِئتَ تَکُن نَظیرَه
و بی نیاز باش از کسی که می خواهی مانند او باشی. (1)
(1) خصال صدوق، باب تسعة، ص14.
«آیاتی که در فضیلت امیرالمؤمنین حضرت علی (علیه السلام) آمده»
یُریدوُنَ لِیُطفِؤُا نُورَ اللهِ بِاَفواهِهِم وَاللهُ مَتِمُّ نُورِهِ وَلَو کَرِهَ الکافِروُنَ
میخواهند نور خدا را بوسیله دهانشان خاموش کنند و خدا نورش را تمام می کند
و اگر چه کافران نپسندند. (1)
در تفسیر این آیه از امام موسی بن جعفر(علیهما السلام) آمده است که: می خواهند ولایت امیرالمؤمنین(علیه السلام) را خاموش کنند ولی خدا نمی گذارد و خدا نورش را یعنی امامت را کامل میکند. (2)
(1) سوره صف، آیه8.
(2) اصول کافی، ج1، ص432.
*************************
«آیه مودّت»
قُل لآ اَسئَلُکُم عَلَیهِ اَجراً اِلاَّ المَوَدَّةَ فِی القُربی
بگو اجر و مزدی برای رسالت سؤال نمی کنم، به جز مودّت و دوستی ذوی القربی،
یعنی محبت اهلبیت(علیهم السلام). (3)
پیغمبر(صلی الله علیه وآله وسلم) فرمود: اگر بنده ای بین صفا و مروه هزاران سال خدا را عبادت کند ولی محبت ما اهلبیت را درک نکند، خدا او را به صورت در آتش می اندازد، سپس آنحضرت آیه مودّت را تلاوت نمود و ذوی القربی، حضرت علی(علیه السلام) و حضرت فاطمه زهراء(سلام الله علیها) و اولاد حضرت فاطمه(سلام الله علیها) هستند. (4)
(3) سوره شوری، آیه23.
(4) فضائل الخمسه، ج1، ص26.
*************************
«آیه سؤال»
فَسئَلوُا اَهلَ الذِّکر اِن کُنتُم لا تَعلَموُنَ
از اهل ذکر سوال کنید، اگر نمیدانید. (5)
در روایات آمده است که مراد از اهل ذکر، اهل قرآن است و اهل قرآن، اهلبیت(علیهم السلام) هستند.یعنی به اهلبیت(علیهم السلام) مراجعه کنید، اگر نمی دانید.زیرا آنها اهل ذکر و اهل قرآنند، چنانچه در تفسیر طبری آمده که امیرالمؤمنین حضرت علی(علیه السلام) فرمود: «نَحنُ اهل الذّکر» یعنی ما اهل ذکر هستیم. (6)
(5) سوره نحل، آیه43.
(6) فضائل الخمسه، ج1، ص283.
*************************
«آیه تطهیر»
اِنَّما یُریدُ اللهُ لّیُذهِبَ عَنکُمُ الرِّجسَ اَهلَ البَیتِ وَ یُطَهِّرَکُم تَطهیراً
جز این نیست که خواهد خدا دور کند از شما چرک و پلیدی را ای اهل خانه و پاک سازد
شما را پاک ساختنی. (7)
امام محمدباقر(علیه السلام) فرمود: این آیه در حق پیغمبر(صلی الله علیه وآله وسلم) و امیرالمؤمنین حضرت علی بن ابیطالب(علیهما السلام) و حضرت فاطمه زهراء(علیها السلام) و امام حسن مجتبی(علیه السلام) و امام حسین(علیه السلام) نازل شد.
پیغمبراکرم(صلی الله علیه وآله وسلم) در خانه امّ سلمه بود که امیرالمؤمنین(علیه السلام) و حضرت فاطمه زهراء(علیها السلام) و حسنین(علیهما السلام) را صدا زد و کساء خیبری را به آنها پوشانید و خود حضرت هم زیر کساء قرار گرفت و فرمود: «اللهم هولاء اهل بیتی» یعنی: خدایا! اینان اهلبیت من اند، ....... سپس آیه تطهیر نازل شد. (8)
(7) سوره احزاب، آیه33.
(8) فضائل الخمسه، ج1، ص225.
*************************
«آیه مباهله»
فَمَن حآجَّکَ فیهِ مِن بَعدِ ما جآءَکَ مِنَ العِلمِ فَقُل تَعالَوا نَدعُ اَبنآءَنا وَ اَبناءَکُم
وَ نِسآءَنا وَ نِسآءَکُم وَ اَنفُسَنا وَ اَنفُسَکُم ثُمَّ نَبتَهِل
فَنَجعَل لَعنَتَ اللهِ عَلَی الکاذبینَ
پس کسی که گفتگو و محاجه می کند با تو درباره قرآن بعد از آنکه خودت به حقانیت
قرآن پی برده ای، پس بگو بیایید بچه هایمان را و بچه هاتان را، و زنانمان را
و زنانتان را، و خودمان را و خودتان را جمع کنیم و تضرع و نفرین کنیم
به سوی خدا و لعنت خدا را بر دروغگویان قرار بدهیم. (9)
روزی مامون به امام رضا(علیه السلام) عرض کرد: به من خبر بده به بزرگترین فضیلتی که در قرآن برای امیرالمؤمنین حضرت علی(علیه السلام) ذکر شده چیست؟ امام رضا(علیه السلام) فرمود: بزرگترین فضیلت جریان مباهله نصاری نجران است که خداوند متعال به پیغمبرش فرمود. (10)
(9) سوره آل عمران، آیه61.
(10) بحارالأنوار، ج35، ص257.
*************************
«آیه نجم»
وَالنَّجمِ اِذا هَوی* ما ضَلَّ صاحِبُکُم وَ ما غَوی* وَ ما یَنطِقُ عَنِ الهوی*
اِن هُوَ اِلاَّ وَحیٌ یُوحَی*
قسم به آن ستاره ایکه فرود آمد(درخانه حضرت علی"علیه السلام")،پیغمبر(صلی الله علیه وآله وسلم)
گمراه نشده و فریب نخورده است و از روی هوی و هوس
حرف نمی زند و نیست مگر وحی الهی. (11)
ابن عباس می گوید: شبی از شبها بعد از آنکه با پیغمبر(صلی الله علیه وآله وسلم) نماز عشاء را خواندیم و آنحضرت سلام نماز را داد، رو کرد به ما و فرمود: امشب هنگام طلوع فجر، ستاره ای از آسمان فرود می آید در خانه یکی از شماها.پس آنکسی که ستاره در خانه او فرود بیاید، او وصیّ من و خلیفه و جانشین من و امام بعد از من است.همینکه طلوع فجر شد، ستاره ای از هوا آمد و در خانه امیرالمؤمنین حضرت علی(علیه السلام) سقوط کرد.پیغمبر(صلی الله علیه وآله وسلم) به حضرت علی(علیه السلام) فرمود: یا علی(علیه السلام)! به آن خدایی که مرا به پیغمبری مبعوث نمود، واجب شد که تو را وصیّ خود قرار دهم و خلافت و امامت بعد از من برای توست. (12)
(11) سوره نجم، آیات 1تا 4.
(12) بحارالأنوار، ج35، ص273.
*************************
«آیه نجوی»
یا اَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا اِذا ناجَیتُمُ الرَّسُولَ فَقَدِّمُوا بَینَ یَدَی نَجویکُم صَدَقَةً
ای کسانی که ایمان آورده اید، هرگاه خواستید با پیغمبر(صلی الله علیه وآله وسلم)
سخن بگویید، قبلا صدقه بدهید. (13)
امیرالمؤمنین حضرت علی(علیه السلام) فرمود: آیه ای در کتاب خدا قرآن است که احدی غیر از من به آن آیه عمل نکرده، نه قبل از من و نه بعد از من. و از طریق عامه نقل شده که امیرالمؤمنین حضرت علی(علیه السلام) فرمود: «خَفَّفَ بي عَن هَذهِ الاُمَّة» یعنی بخاطر من خدا به این امت تخفیف داد. (14)
(13) سوره مجادله، آیه12.
(14) فضائل الخمسه، ج1، ص294و292.
« یا حیدر ابوتراب(علیه السلام) ادرکنی »
کنیه حضرت، ابوتراب است؛ یعنی پدر خاک یا همنشین خاک. نقل شده روزی پیغمبر اکرم(صلی الله علیه و اله وسلم) آمد خانه امیرالمؤمنین حضرت علی(علیه السلام)، دید حضرت در خانه روی خاک ها خوابش برده. پیغمبر اکرم(صلی الله علیه و اله وسلم) نشست و گرد و خاک از او پاک نمود و فرمود: پدر و مادرم فدای تو باد یا اباتراب و او را به خانه برد. (۱)
و فرمود: روز قیامت کفار میبینند آن چیزهائی را که خدا برای شیعیان امیرالمؤمنین حضرت علی(علیه السلام) آماده کرده. می گویند: ای کاش ما هم خاکی بودیم؛ یعنی از شیعیان امیرالمؤمنین حضرت علی(علیه السلام) بودیم و این معنای قول خداوند است که می فرماید:
« وَ یَقُولُ الکَافِرُ یا لَیتَنِي کُنتُ تُراباً »
و گوید کافر کاش می بودم خاکی (۲)
شخص کافرمی گوید ای کاش خاکی بودم و شیعه امیرالمؤمنین حضرت علی(علیه السلام) بودم و یا خاک بودم و اصلا خلق نمی شدم. (۳)
و موقعی هم که حضرت در محراب عبادت فرق سرش شکافته شد، خاک های محراب را جمع می نمود و بر سرش می ریخت و می فرمود:
« مِنها خَلَقناکُم وَ فیها نُعیدُکُم وَ مِنها نُخرِجُکُم تارةً اُخری »
از خاک شما را آفریدیم و شما را به خاک برمی گردانیم و بار دیگر بیرون می آوریم (۴)
(۱) بحارالأنوار، ج۳۵، ص۵۰.
(۲)سوره نبأ، آیه۴۰.
(۳) بحارالأنوار، ج۳۰، ص۵۱.
(۴) سوره طه، آیه۵۵.