یا عمه سادات

پنجم جمادی الأوّل، ولادت با سعادت عقیله بنی هاشم، بنت امیرالمؤمنین حضرت علی و حضرت فاطمه زهراء(علیهما السلام)، اُخت الحسنین(علیهماالسلام)، شیر زن کربلاء، عمه سادات، ام المصائب حضرت زینب الکبری(سلام الله علیها) را محضر مقدس و منور حجة بن الحسن العسکری(عجل الله تعالی فرجه الشریف) و تمامی شیعیان و محبان آن بی بی مکرّمه تبریک و تهنیت عرض می نمائیم.

*اَلسَّلامُ عَلَيکِ يَا بِنتَ وَليِّ اللّهِ الأعظَمِ، اَلسَّلامُ عَلَيکِ يَا بِنتَ*
*وَليِّ اللّهِ المُعَّظَمِ، اَلسَّلامُ عَلَيکِ يَاعَـمَّةَ وَليِّ اللّهِ*
*المُکَرَّمِ، اَلسَّلامُ عَلَيکِ يَا اُمَّ المَصَائِبِ*
*یَا زَينَبُ وَ رَحمَةُ اللّهِ وَبَرَکاتُهُ*

***********************

«ألسَّلامُ عَلَيکِ يا زَينَب الکُبري(س)» 

حضرت زينب کبري(عليهاالسلام) سال پنجم هجري در ماه جمادي الاول روز پنجم بنا بر تحقيق بعضي از افاضل قدم در اين عالم نهاده. چون حضرت زينب کبري(عليهاالسلام) متولد شد مادرش حضرت فاطمه زهراء(سلام الله عليها) او را نزد پدرش آورد و عرض کرد نام اين مولود را بگذار. اميرالمؤمنين حضرت علي(عليه السلام) فرمود: من بر پيغمبر اکرم(صلي الله عليه وآله وسلم) سبقت نمي گيرم. در اين موقع رسولخدا(صلي الله عليه وآله وسلم) به سفر بودند. چون مراجعت فرمودند، حضرت فاطمه زهراء(سلام الله عليها) طفل تازه متولد را نزد پدر برد که نام او را بگذارد.

جبرئيل نازل شد، سلام بر رسولخدا(صلي الله عليه وآله وسلم) رساند و گفت: نام اين مولود را «زيـنـب» بگذار  واين نامي است که خداي تبارک و تعالي اختيار فرموده. آنگاه پيغمبر اکرم(صلي الله عليه وآله وسلم) را از مصائبي که بر حضرت زينب کبري(عليهاالسلام) وارد مي آيد آگاه نمود. رسولخدا(صلي الله عليه وآله وسلم) گريان شد و فرمود: هر کس بر حضرت زينب کبري(عليهاالسلام) گريه کند، اجر و ثوابش مانند کسي است که بر برادرانش حضرت امام حسن(عليه السلام) و حضرت امام حسين(عليه السلام) گريه نموده باشد. سپس حضرت زينب کبري(عليهاالسلام) را ملقب به «عـقـيـلـه» نمود. عقيله بني هاشم و عقيله الطالبين.

عقيله زن کريمه اي را گويند که در بين فاميل بسيار عزيز  و در خاندان خود ارجمند باشد. حضرت زينب کبري(عليهاالسلام) به القاب عالمه غير معلمه، عابد آل علي(عليه السلام) و ... معروف است.

 

 

^{منبع: کتاب زينب کبري عقيله بني هاشم، ص4.} 

 ***********************

«ألسَّلامُ عَلَیکِ یَا زِینَبَ الکُبري(س)»

      
      ** کـیـست آن دخـتـر که مانـند پـدر گـویـد سـخـن **
                                            ** مـی گــذارد بـر زمـیـن، مـانـنـد مــادر گــام را **

      ** کیست این بانو که از دشـمن چو بـینـد نـاسزا **
                                            ** می کـنـد مـقـهـور مـنطـق، صـاحـب دشـنام را **

      ** سرچوازمحمل برون آورد،خواند آن خطبه را **
                                            ** کـوفـه را لـرزاند و بر هـم زد اساس شـام را **

      ** گـر چـه نامش قـلـب عالم را بسـوزاند ولـیک **
                                            ** حـال سـوزانـم دل و سـازم بـیان ایــن نــام را **

      ** قهرمان کـربـلاء، ام المصائب زیـنب(س) است **
                                            ** آنـکـه بـا تـلخیّ صـبرش، کرده شیرین کام را ** 

 

 

 

 

 

**اللّهم عجّل لوليک الفرج**