در خصال باب «ثلاثة» از حارث بن دلهاث بنده آزاد شدۀ حضرت امام رضا(علیه السلام) روایت شده که گفت:از حضرت امام رضا(علیه السلام) شنیدم که میفرمود:شخص مؤمن دارای ایمان کامل نیست تا آنکه سه خصلت و خوی را دارا گردد:


 ۱ـ روش و عادتی از خداوند
۲ـ روش و عادتی از پیغمبر اکرم(صلی الله علیه وآله وسلم)
۳ـ روش و عادتی از امام و پیشوای خود


اما روشی که از خداوند در مؤمن است پنهان کردن سرّ و راز خود است، که خداوند باعزّت و جلال میفرماید:

خدا دانای به غیب است پس آگاه نمیگرداند بر پنهانی های خود مگر کسانی
را که بپسندد از جهت رسالت و پیمبری.

 

 

اما روشی که از پیغمبرش(صلی الله علیه وآله وسلم) در مؤمن است مدارا نمودن با مردم است، زیرا که خداوند با عزت و جلال پیغمبر خود را فرمان داد به مدارا نمودن با مردم و فرمود:

گذشت کن و امر نما به کارهای پسندیده و از نادانی نادانان صرف نظر کن.

 

 

اما روشی که از امام خود دارد پس شکیبائی در شدائد و مرض ها است، زیرا خداوند با عزّت و جلال میفرماید:

شکیبایان در سختی ها و ناخوشی ها. (۱)

 

                                                                                                      (۱) طرائف الحکم،ج۱،ص۲۷۹،ح۵۲۵.

 

 

"يا صاحب الزّمان عجّل ظهورک"