مطاعن عثمان (لعنة الله علیه)

شناسنامه عثمان (لعنة الله علیه) :

نام:عثمان بن عفان؛
لقب: نعثل، یعسوب المنافقین؛
شغل: در مجالس دایره زن بود، و دف می نواخته و در محفل ها و عروسی ها می رفته و خوانندگی و رقص می نموده و از این راه کسب معاش می کرده؛
مدت خلافت بنا حق: ۱۱ سال و ۱۱ ماه و ۲۲ روز؛
محل دفن: در قبرستان یهودیان پشت بقیع؛
همسر: دو همسر داشت که هر دو ، در اثر کتک ها و آزارهای او فوت نمودند؛
مشخصات ظاهری: یک پای او لنگ بوده؛
مشخصات اخلاقی: بسیار هتّاک و بی ادب و بد گفتار و بد دهن؛ و از این لحاظ بین همه مشهور بوده؛ و همچنین مال و منال زیادی داشته؛
قاتل اصلی او: محمّدبن ابوبکر؛ (۱)
تاریخ به درک رفتن: ۱۲ ذی الحجة یا به قولی ۱۸ ذی الحجة. (۲)

 

 مطاعن عثمان (لعنة الله علیه)

۱- اهانت به پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) در موارد مختلف؛ (۳)
۲- ردّ قضاوت پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) در نزاع بین عثمان(لعنة الله علیه) و حضرت علی (علیه السلام)؛ (۴)
۳- جسارت و عدم تأدّب نسبت به امیرالمؤمنین(علیه السلام)؛ (۵)
۴- کتک زدن عمّار در صورتی که پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) فرموده بودند:« هر که با عمّار دشمنی کند خدا با او دشمنی می نماید و ...»؛ (۶)
۵- کتک زدن عبدالله بن مسعود و اهانت به او؛(۷)
۶- امر به قتل محمّد بن ابی بکر و عدّه ای از اهل مصر،(۸)
۷- زندانی نمودن عبدالرّحمن جحمی؛ (۹)
۸- تبعیدهای عثمان (لعنة الله علیه) : ۱- ابوذر،به ربذه که باعث فوت او خانواده اش شد؛ ۲- عدی بن حاتم؛ ۳- یزید بن قیس ارحبی؛ ۴- عمرو بن حمق خزاعی؛ ۵- عروة بن جعد؛ ۶- کمیل بن زیاد نخعی؛ ۷- کعب؛ ۸- عامربن قیس؛ ۹- ثابت بن قیس؛ ۱۰- حارث همدانی؛ (۱۰)
۹- تقسیم منصب ها و اراضی و بیت المال در میان بنی امیّه و دزدیدن از بیت المال؛ (۱۱)
۱۰- عدم اجرای حدّ بر عبیدالله بن عمر ، بخاطر به قتل رساندن هرمزان و دختر ابولؤلؤ ؛ (۱۲)
۱۱- جهل به احکام شرعی و آیات قرآن؛ (۱۳)
۱۲- بازگرداندن رانده شدۀ رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم)، حکم بن العاص و پسرش مروان حکم که پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) آنها را از مدینه بیرون کرده بود و عثمان(لعنة الله علیه) دوباره آنها را به مدینه بازگرداند. (۱۴)
۱۳- آتش زدن قرآن ها،جمع کردن تمام قرآن ها از بین مردم و به آتش کشیدن آنها یا به نقلی جوشاندن قرآن ها در آب؛ (۱۵)
۱۴- عجز از خطبه خواندن؛ (۱۶)
۱۵-مصادرۀ خانه های مردم؛ (۱۷)
۱۶- اعتراض تمامی صحابه نسبت به او، حتی عمروعاص و عایشه؛ (۱۸)
۱۷- عمّال و کارگزاران عثمان (لعنة الله علیه)؛اکثراً از بنی امیّه و افرادی فاسق و فاجر بودند از جمله افرادی از قبیل ولیدبن عقبه والی کوفه که شب تا صبح در کنار کنیزش شراب نوشید و صبح لباس کنیز را به اشتباه پوشید و آمد در محراب مسجد نماز صبح را چهار رکعت خواند و گفت : می خواهید بیشتر بخوانم! و در میان نماز هم شعرهای عاشقانه ترنّم می کرد تا بالاخره در اثر زیادی شراب در محراب قیّ نمود!!!!! (۱۹)
۱۸- بدعت های عثمان (لعنة الله علیه) :صید نمودن در حال احرام و خوردن آن، جلو انداختن خطبه بر نماز در عید فطر و قربان، احداث اذانی در روز جمعه یا در نماز صبح غیر از اذان و اقامه معمولی و آن را اذان ثالث نام گذاشته است. (۲۰)
۱۹- بغض و حبّ عثمان (لعنة الله علیه) : امام حسن بن علی (علیهماالسلام) می فرمودند: « ای گروه شیعیان، بغض و دشمنی عثمان (لعنة الله علیه) را به فرزندان خود تعلیم کنید. چرا که هر کس محبت عثمان (لعنة الله علیه) در دلش باشد و دجّال را درک کند به او ایمان می آورد و اگر نتواند دجّال را درک کند در قبر به او ایمان ی آورد!»
و نیز امیرالمؤمنین(علیه السلام) فرمودند: « محبّت من با محبّت دیگری در قلب هیچ کس جمع نمی شود مگر اینکه یکی از این دو محبّت (محبت به من و محبت به عثمان) دیگری را از بین می برد!» (۲۱)


ماجرای قتل عثمان (لعنة الله علیه)     

عثمان (لعنة الله علیه) به دلیل اینکه ظلم و جنایتش از حدّ گذشته و پیش همگان رسوا شده بود، به دست مسلمانان مدینه و مصر کشته شد و جنازۀ او تا سه روز در مزبله مدینه افتاده و سگ ها یک پای او که می لنگید را خوردند، ولی هیچ کس اقدام به دفنش نمی نمود تا بالاخره چند نفر از بنی امیّه شبانه او را در قبرستان یهودیان پشت بقیع دفن کردند و بعدها برای اینکه بیش از این عثمان (لعنة الله علیه) مفتضح نشود؛ دیوار بین این قبرستان یهودیان و مسلمین را برداشته، همه را یکی کردند و گفتند عثمان (لعنة الله علیه) نیز در بقیع دفن شده!

 

(۱) اثبات الهداة،ج۳،ص۳۴۱،ح۹۵./ (۲) انساب الأشراف،ج۶،ص۱۹۲-۲۲۹./ (۳) بحارالأنوار،ج ۳۱،ص۲۳۷و ۲۳۸./ (۴)  تفسیر القمی،ج۲،ص۱۰۷./ (۵) کشف البیان، ص۱۹۵.بحارالأنوار ،ج۳۱،ص۲۶۸و۲۹۶و۲۷۶و۴۴۹و۴۵۲./ (۶) العقد الفرید ،ج۲،ص۲۷۲./ (۷) الشافی، ج۴، ص۲۷۹و۲۸۰./  (۸) تاریخ الخلفاء(سیوطی)،ص۱۰۶و۱۰۷./ (۹) بحارالأنوار،ج۳۱،ص۲۶۳./ (۱۰)بحارالأنوار،ج۳۰،ص۳۷۳و ج۳۱،ص۱۷۴و۱۸۷و کشف البیان،ص۱۴۳-۱۵۱./ (۱۱) العقد الفرید،ج۲،ص۲۶۱.المعارف(ابن قتیبه)ص۸۴.بحارالأنوار،ج۱،ص۲۱۸و۲۲۳./ (۱۲) الشافی،ج۴،ص۳۰۴و۳۰۵.الکامل،ج۳،ص۴۰.الغدیر،ج۸،ص۱۳۳./ (۱۳) تفسیر ابن کثیر،ج۴،ص۱۵۷./ (۱۴) الشافی،ج۴،ص۲۶۹و۲۷۰.الغدیر،ج۸ ، ص۲۵۷.الصواعق المحرقه (ابن حجر) ص۶۸. /  (۱۵) تاریخ الخمیس، ص۲۲۳.بحارالأنوار،ج۳۰،ص۳۷۱و ج۳۱،ص۲۰۵و۲۱۸./ (۱۶) تاریخ یعقوبی،ج۲،ص۱۴۰. (۱۷) بحارالأنوار،ج۳۱،ص۲۴۴./  (۱۸) الغدیر،ج۹،ص۳و۱۵و۶۰و۶۳و۶۹و۷۷. الإصابه،ج۱،ص۲۵۲.تاریخ ابن کثیر،ج۷،ص۲۰۶./ (۱۹) الصراط المستقیم،ج۳،ص۳۰.اسدالغابه(ابن اثیر)،ج۵،ص۹۰.بحارالأنوار،ج۳۱،ص۱۴۹و۱۶۱./ (۲۰) بحارالأنوار،ج۳۱،ص۲۶۳. السرائر(ابن ادریس)،ج۱،ص۳۰۴. وسائل الشیعه،ج۵،ص۱۱۰،ح۹۸۰۵. المقنعه(مفید)ص۳۳./ (۲۱) بحارالأنوار،ج۳۱،ص۳۰۷و۳۰۸. 

 

"يا صاحب الزّمان عجّل ظهورک"