« ألـسَّـلاَمُ عَـلـَیکِ یـَا زِیـنـَبِ الـکُـبـري»

حضرت زینب کبری (سلام الله علیها) در خضوع و خشوع وعبادت و بندگی وارث مادرش حضرت فاطمه زهراء (سلام الله علیها) بودند و اکثر شبها به تهجّد ، صبح میکردند و دائماً قرآن تلاوت می فرمودند.

برخی از مورّخین می نویسند ، تهجّد و شب بیداری حضرت زینب کبری (سلام الله علیها) در تمام عمر شریفشان ترک نشد ، حتی شب یازدهم محرّم سال ۶۱ هجری ، با آن همه فرسودگی و خستگی و دیدن آن مصیبتهای دلخراش. حضرت سجّاد زین العابدین (علیه السلام) روایت می فرمایند که آن شب دیدم عمّه ام در جامه نماز نشسته و مشغول عبادت است.

از برخی مقاتل معتبره روایت می کنند از حضرت سجّاد زین العابدین (علیه السلام) که عمّه ام حضرت زینب کبری (سلام الله علیها) با این همه مصیبت و محن وارده از کربلا تا شام هیچگاه نوافلی را ترک نکرد. و نیز روایت می کنند چون حضرت ابا عبدالله الحسین (علیه السلام) برای وداع حضرت زینب کبری (سلام الله علیها) آمدند فرمودند:

یَا اُختَاهُ لاَ تَنسِینِي فِي نَافِلَةِ اللَّیلِ  " ای خواهر ، مرا در نماز شب فراموش مکن. "

               

   آی مردم ، با زینب(س) ، میکنم لعن امیّه

                                   آی مردم آی مردم ، جوونیم نذر رقیه(س)

 

"یا صاحب الزّمان عجّل ظهورک"