ابن بابويه به سند معتبر از يونس بن ظبيان روايت كرده است كه حضرت امام جعفر صادق(عليه السـّلام) فرموده كه حضرت فـاطـمـه زهـراء(عليها السـّلام) را نـُه نام است نزد حق تعالى: فاطمه(عليها السـّلام)، صديقه، مُباركه، طاهره، زكيّه، راضيه، مرضيّه، مُحدّثه و زهراء.

پس حضرت امام جعفر صادق(عليه السـّلام) فرمود: آيا مى دانى كه چيست تفسير فاطمه(عليها السـّلام)؟يونس گفت، گفتم: خبر ده مرا از معنى آن اى سيّد من! حضرت فرمود:

پس حضرت فرمود كه اگر اميرالمؤمنين حضرت علی(عليه السّلام) تزويج نمى نمود حضرت فـاطـمـه زهـراء(عليها السـّلام) را، كفوى و نظيرى نبود او را بر روى زمين تا روز قـيـامـت نه آدم و نه آنها كه بعد از او بودند. ⁽¹⁾

علامه مجلسی(رحمه الله) در ذيل ترجمه اين حديث فرموده كه:

(صـديـقـه) به معنى معصومه است.

(فـاطـمـه) يعنى از بـدیـها بریده شده است.

(زكـيـّه) يعنى نـمـوّ كـنـنـده در كـمـالات و خـيـرات.

(زهـراء) يـعـنـى نــورانــى بــه نــور صُـــورى و مـعـنــوى.

(مـبـاركـه) يعنى صاحب بركت درعلم،فضل،كمالات،معجزات،اولادكرام.

(مـرضـيـه) يـعـنـى پــسـنــديــده خــدا و دوســتـان خــدا.

(راضـيـه) يـعنى راضـى بـه قـضـاى حـق تـعـالـى.

(مـحـدّثـه) يعنى مَـلَك با او سخن مى گفت.

(طـاهـره) يعنى پاكيزه ازصفات نقص.  

و بدان كه اين حديث شريف دلالت كند بـر اينكه اميرالمؤمنين حضرت علی(عليه السّلام) از جميع پيغمبران و اوصياى ايشان به غير از پيغمبر آخرالزّمان، حضرت محمّد مصطفی(صلّی الله علیه و آله وسلّم) افضل مى باشد بلكه بعضى استدلال بر افضليت حضرت فـاطـمـه زهـراء(عليها السـّلام) بر ايشان نيز كرده اند انتهى. ^(۲)

در احاديث متواتره از طريق خاصّه و عامّه روايت شده است كه آن حضرت را براى اين «فـاطـمـه» ناميده اند كه حق تعالى او را و شيعيان او را از آتش جهنم بريده است. ^(۳)

شيخ مفيد و شيخ طوسى از طريـق عامه روايت كرده اند كه حضرت رسول خدا(صلّی الله علیه و آله وسلّم) فرمود كه حضرت فـاطـمـه زهـراء(عليها السـّلام) پاره تن من است هر كه او را شاد گرداند مرا شاد گردانيده است و هر كه او را آزرده كند مرا آزرده است، فاطمه(عليها السـّلام) عزيزترين مردم است نزد من. ^(۴)

شيخ طوسى از عايشه(لعنة الله علیها) روايت كرده است كه مى گفت: نديدم احدى را كه در گفتار و سخن شبيه تر باشد از فاطمه(عليها السـّلام) به رسول خدا (صلّی الله علیه و آله وسلّم) چون فاطمه(عليها السّلام) به نزد آن حضرت مى آمد او را مرحبا مى گفت و دست هاى او را مى بوسيد و در جاى خود مى نشاند، چون حضـرت به خانه فاطمه(عليها السـّلام) مى رفت برمى خاست و استقبال آن حضرت مى كرد و مرحبا مى گفت و دست هاى آن حضرت را مى بوسيد. ^(۵)

ثَعلَبى از حضرت امام جعفر صادق(عليه السـّلام) روايت كرده است كه روزى حضرت رسول(صلّی الله علیه و آله وسلّم) به خانه حضرت فـاطـمـه زهـراء(عليها السـّلام) درآمد فاطمه(عليها السّلام) را ديد كه جامه پوشيده از جُلهاى شتر و به دستهاى خود آسيا مى گردانيد و در آن حالت فرزند خود را شير مى داد، چون حضرت او را بر آن حالت مشاهده كرد آب از ديده هاى مباركش روان شد و فرمود: اى دختر گرامى! تلخي هاى دنيا را امروز بچش براى حلاوتهاى آخرت.

پس حضرت فـاطـمـه زهـراء(عليها السـّلام) گفت: يا رسول اللّه! حمد مى كنم خدا را بر نعمت هاى او و شكر مى كنم خدا را بر كرامتهاى او؛ پس حق تعالى اين آيه را فرستاد:

(وَلَسـَوْفَ يـُعـْطيكَ ربُّكَ فَتَرْضى ) ^(۶)
يعنى حق تعالى در قيامت آن قدر به تو خواهد داد كه راضى شوى. ^(۷)

^{(1) (الخصال شيخ صدوق) 2/414، باب التسعة، حديث سوم.
(۲) جلاء العيون ص 162، چاپ سرور، قم.
(۳) جلاء العيون ص 165؛ (فضائل پنج تن) آيت اللّه فيروز آبادى 4/9.
(۴) (امالى شيخ مفيد) ص 159، (امالى شيخ طوسى) ص 24، مجلس اول، حديث 30.
(۵) (امالى شيخ طوسى) ص 400، مجلس 14، حديث 892.
(۶) سوره ضحى(93)، آيه 5.
(۷) (مناقب آل ابى طالب) ابن شهر آشوب 3/390، تحقيق: دكتر بقاعى؛ (كنز العمّال) 6/295 چاپ حيدر آباد.}  
 

  *************************

«يا مولاتي يا فاطمة الزهراء اغيثيني»

           خـلـقـت کـائـنـات شــد، بـهـر وجــود فاطمه^(س)
                                                      زنـده هـمـه جـهان شد از، يمن ورود فاطمه^(س)

           پـيـش حـريـم حرمـتش، خيـل ملک کشيد صف
                                                     از سـر شـوق جـمـلگي، مـحو سجـود فاطمه^(س)

           رونق دين مـصطفي^(ص)،هست به چشم اهل دل
                                                      هـم ز قـيـام فـاطـمـه^(س)،هـم ز قـعــود فاطمه^(س)

           از پس رحلت نبي^(ص)، کس نزده ست در جهان
                                                      غـير امـيـرمـؤمـنان^(ع)،گـام به سـوي فاطمه^(س)

           هـمـچو خـسي در آتـشش، قهـر خدا کشد همي
                                                      هر که کـند تـجـاوز از، حـق و حـدود فاطمه^(س)

           بهررضاي مصطفي^(ص)،از ره مهر روز و شب
                                                      نام عـلي مـرتـضـي^(ع)، گـشـت سـرود فاطمه^(س)

           در همه طول زندگي، بعد مـحـمـّد^(ص) و عـلـي^(ع)
                                                      با حسنين^(ع) بود و بس، گفت و شنود فاطمه^(س)

           هـست به دل مـرا کـجا، غـير مـحـبـت عـلـي^(ع) 
                                                      کـي بـه زبـان مـن بــوَد، غـيـر درود فاطمه^(س)

^{منبع شعر: کتاب زمزمه هاي دلجو، ص12.}