«کـيـفـيـت فـتـوا دادن»

حضرت امام جعفر صادق(عليه السلام) فرمودند: کسي که آيينه باطنش را جيوه صفا نداده و اخلاص در امور را مراعات نکرده و براهين قاطعه الهي در حالات مختلف نداشته باشد حق فـتـوا دادن ندارد. زيرا کسي که فـتـوا مي دهد، در حقيقت حکومت ميان خلق و خالق نموده و اين نوع حکومت در صورتي صحيح و بجا است که از طرف خداي متعال مأذون باشد و ابلاغيه اي از ناحيه جناب او در دست داشته باشد؛ و کسي که بدون معاينه و دستور قبلي درباره امري حکومت نمايد، او نادان است و فرداي قيامت موافق با جهالت او با وي رفتار کرده و بر وفق حکم نا بجائي که داده، گرفتار خواهد شد.


رسولخدا(صلي الله عليه و آله وسلم) فرمودند: هر کدام از شما که جرأتشان نسبت به خدا بيشتر و پرده حيايش دريده تر باشد، اقدامش نسبت به فـتـوا دادن زيادتر بود.


مگر مفتي و مرجع تقليد متوجه نيست بر اثر فـتـوايي که مي دهد، ميان خدا و خلق حکومت مي کند و وساطتت ميان دوزخ و بهشت مي نمايد.


سفيان بن عيينه گفت: چگونه ممکن است ديگري از اطلاعات من کامياب شود با آنکه من لذت نفع آن را بر خود حرام کردم؟


و ثابت است که فـتـوا دادن و حکومت ميان مردم نمودن و نشر احکام حلال و حرام کردن براي شخصي سزاوار است که از مردم با حقيقت عصر و مکان خود که از فيوضات بيانات نبوي استفاده و در آن مکتب پروريده شده و به طرق فـتـاوی واقف گرديده، پيروي نمايد؛ و در هنگام نقل کلام پيغمبر(صلي الله عليه و آله وسلم)، به عنوان گاهي اوقات، شايد، اميد است، بر زبان جاري کند و به خود مغرور نبوده و مستقلا سخني از خود ابراز ندارد. زيرا فـتـوا دادن و حکومت نمودن، امريست عظيم.

مفتي بايد معني قرآن و حقايق سنن نبويه را کاملا بداند و از اشارات و آداب و لطايف احکام الهي با خبر باشد و موارد اجماع و اختلاف را مراعات نمايد و از اصولي که اجماع بر آنها نموده اند يا مورد اختلاف قرار داده اند، مطلع باشد. با توجه به همه اين نکات خود حسن اختيار داشته و عمل صالح بنمايد و داناي به موازين بوده و متقي باشد.

«کـيـفـيـت قـضـاوت»

اميرالمؤمنين حضرت علي(عليه السلام) به يکي از قـضـاة فرمودند: آيا ناسخ و منسوخ را از هم تمييز مي دهي؟
عرض کرد: خير.

اميرالمؤمنين حضرت علي(عليه السلام) فرمودند: آيا از حقيقت امثله اي که خدا در قرآن متعرض شده، با خبر هستي؟
عرض کرد: خير.

اميرالمؤمنين حضرت علي(عليه السلام) فرمودند: با اين بي بضاعتي و عدم اطلاع، هرگاه قـضـاوت کني، خود و ديگران را هلاک کرده اي و در حقيقت اين همان کس است که کار نيکان را مساوي با عمل خود دانسته و فعل شايسته آنان را با عمل نارواي خود، مقايسه نموده.

در کتاب تحف العقول روایت است که حضرت امام جعفر صادق(عليه السلام) فرمودند: قـاضـی ها چهار دسته اند. سه دسته در دوزخ و يک دسته در بهشت اند.

   1ـ مردي که دانسـته، نـاحـق قـضـاوت کـند در دوزخ است.
   ۲ـ مردي که ندانسته، به ناحق قـضاوت کند در دوزخ است.
   ۳ـ مردي که ندانسته، به حـق قـضاوت کـند در دوزخ است.
   ۴ـ مردي که دانسته به حـق قـضاوت کند در بهشت است.
 

^{منبع: کتاب مصباح الشريعة، ص147، باب 63.}

«زنان مؤمنه با چــــادر خود را می پوشانند»

و قـال
النبي(صلي الله
عليه وآله وسلم) لفاطمة
(صلواة الله عليها): اي شيء خير
للمرأة؟ قالت: ان لاتري رجلا و لايراها رجل.

پيامبر اکرم(صلي الله عليه و آله وسلم) روزي از حضرت فاطمه
زهراء(عليهاالسلام) پرسيدند: خير زن در چيست؟
حضرت فاطمه زهراء(عليهاالسلام) عرضه
داشتند: آنست که مرد نامحرمي
را نبيند و مرد نامحرمي
هم، او را نبيند. ⁽⁶⁾

^{(6) مناقب ابن شهر آشوب، ج3، ص341.}

*************************

 پيامبر خدا(صلي الله عليه و آله وسلم) فرمودند: يا فاطمه! هر زني که خود را زينت کند و لباس هاي زيبايش را بپوشد و از خانه خارج شود که مردم به او نگاه کنند، ملائکه آسمان ها و زمين هاي هفتگانه او را لعنت مي کنند و پيوسته مورد غضب الهي است تا بميرد و دستور داده مي شود او را سوي آتش جهنم ببرند. ⁽⁷⁾

^{(7) شهاب الاخبار، داستان زنان، ص11.}

*************************

پيامبر اسلام(صلي الله عليه و آله وسلم) فرمودند: خداوند لعنت کرده است
زنهايي را که همچون مردان، لباس بپوشند و خود را
شبيه آنان کنند و لعنت فرموده مرداني
را که شبيه زنان باشند. ⁽⁸⁾

^{(8) نهج الفصاحة، حديث2234.}

*************************

اصبغ ابن نباته از حضرت اميرالمؤمنين علي(عليه السلام) روايت مي کند که حضرت فرمودند:
شنيدم از رسول خدا(صلي الله عليه و آله وسلم) که فرمودند: در آخرالزمان که بدترين زمان هاست، زناني پيدا مي شوند که:

 ×در عين پوشيدگي، برهنه اند(يعني در ايجاد فساد با برهنه بودن فرقي ندارد)؛
 × روهايشان باز است؛
 × از دين خدا و احکام الهي، خارجند؛
 × خود را براي نامحرمان زينت مي کنند؛ 
 ×در فتنه ها داخل مي شوند؛
 ×مايل به سوي شهواتند؛ 
 ×به سرعت به لذتهاي حرام رو مي آورند؛
 × حرام خدا را حلال مي دانند؛

آنها وارد جهنم مي شوند و هميشه و جاويد در آنجا بمانند. ⁽⁹⁾

^{(9) کتاب کافي، طومار عفت، ص235./ مستراک حاکم، ص436./ کنزالعمال، ج16، ص379.}

*************************

امام صادق(عليه السلام)
فرمودند: هر زني که خود را
براي غير شوهرش خوشبو کند (از لوازم
آرايش و عطريات استفاده کند و خارج از خانه بر ديگران
ظاهر شود) خداوند متعال نماز او را قبول نخواهد کرد تا اينکه
خودرا بشويد(ازتمام آرايشها وعطرها پاک کند)تا بوي عطرش زايل گردد. ⁽¹⁰⁾

^{(10) مکارم الخلاق، فصل حق مرد بر همسرش.}

*************************

«سخني کوتاه درباره فرمان حجاب»

پوشش زنان و دختران پيامبر اکرم(صلي الله عليه و آله وسلم) و همچنين زنان مؤمنه، به چادر (لفافه گشاد و ضخيم که سر تا پا، حجم بدن را بپوشاند) براي اين است که:

1ـ از نظر ظاهر، حجاب و عفت زنان مؤمنه در رديف هم قرار دهد. هر چه پوشش و حجاب بيشتر، عفت و پاکدامني بيشتر است.

2ـ از زنان غير مسلمان و زنان هرزه گرد، جدا سازد.

3ـ پوشش با چادر، بطور کامل(همه زيبايي ها و برجستگي هاي بدن را بپوشاند)، روح حياء را به جامعه آنگونه تزريق مي کند که گروه اي مزاحم نيز جرأت آزار زنان را نخواهند داشت.

پس علامت ظاهري عفت و نجابت، چادر است که تمام بدن و زيبايي هاي او را بپوشاند و کسي که چادر و پوشش سر تا به پا ندارد، خود را حفظ نمي کند، در رديف زنان عفيف آزاد محسوب نخواهد شد و راه هرزگي مردان را هموار مي کند.

پاکدامني زنان مؤمنه آزاد، از چادر آنها پيداست که بهترين دليل امتياز آنان از زنان ديگر است.
چادري که او را به عفت و حياء بپوشاند، معرّف ايمان و تقواي او در جامعه است و اين گونه پوشش، برازنده شخصيت ناموس يک زن مؤمنه است که جلوگير مزاحمت هوسرانهاي هرزه گرد و مانع بد نامي آنان خواهد بود و خداوند در آخر آيه 59 سوره مبارکه الأحزاب مي فرمايد: اگر زن مؤمنه ايي تا کنون چادري که او را حفظ کند نداشته است، توبه کند و خداوند او را مي آمرزد.ان شاءالله.

*************************

«يکي از آثار حـجـاب کامل»

مرحوم آيت الله سيد باقر مجتهد سيستاني(پدر حضرت آيت الله سيستاني)، براي آنکه محضر مقدس امام زمان(ارواح العالمين لتراب مقدمه الفداء) شرفياب شود، ختم زيارت عاشوراء را در چهل جمعه، هر هفته در مسجدي از مساجد شهر مقدس مشهد آغاز مي کند. ايشان فرمودند: در يکي از جمعه هاي آخرين، ناگهان شعاع نوري را مشاهده کردم که از خانه اي نزديک آن مسجدي که من در آن مشغول به زيارت عاشوراء بودم، مي تابيد. حال عجيبي به من دست داد، از جاي برخاستم و به دنبال نور رفتم. خانه کوچک و فقيرانه اي بود، از درون خانه نور عجيبي مي تابيد، در زدم. وقتي در را باز کردند، مشاهده کردم حضرت ولي عصر امام زمان(صلوات الله عليه) در يکي از اتاقهاي آن خانه تشريف داشتند و در آن اتاق، جنازه اي را مشاهده کردم.پارچه اي سفيد بر آن کشيده بودند. وقتي من وارد شدم و اشک ريزان سلام کردم، حضرت به من فرمودند: چرا اينگونه دنبال من مي گردي؟ و رنجها را متحمل مي شوي؟ مثل اين باشيد(اشاره به ميت کردند) تا من به دنبال شما بيايم! بعد فرمودند: اين بانويي است که در دوره بي حجابي(رضا خان پهلوي)، هفت سال از خانه بيرون نيامده، مبادا نامحرم او را بي حجاب و بي چادر ببيند. ^(۱۱)

^{(۱۱) نقل از گوهر صدف، ص۴۸.}

**اللّهم عجّل لوليک الفرج**