*************************

«اَلسَّلاَمُعَلَیکِ یَااُختُالرِّضَا(ع)»

سعدبن سعد گوید: از حضرت علي
بن موسی الرضا(علیهماالسلام) پرسیدم از مقام
فاطمه معصومه دختر موسی بن جعفر(علیهم السلام)،
فرمودند:هرکس قبراو را زیارت کند،پاداشش بهشت خواهد بود.^(۱)

                                                                                                                   ^{(۱) ثواب الأعمال، ص ۲۲۱.}

*************************

**اللّهم عجّل لوليّک الفرج**

علامه مجلسی(ره) در جلد سوم بحارالأنوار، در باب اختیار و استطاعت، روایتی از مدافع حریم ولایت، شاگرد مبرّز مکتب جعفری «هشام بن الحکم» آورده که خلاصه آن به فارسی چنین است:

«زندیق» : از امام جعفرصادق(علیه السلام) پرسید: مرا خبر ده از خدای عزّوجّل با اینکه قدرت داشت همه مردم را مطیع و موّحد بیافریند، چرا آنان را اینطور نیافرید؟

«امام جعفرصادق(علیه السلام)» : اگر همه را مطیع می آفرید، در طاعت مجبور بودند و پاداشی برای ایشان نبود؛ چه در این صورت طاعت، عمل آنان شمرده نمی شد و بهشت و دوزخ به عنوان پاداش و کیفر معنی نداشت. لکن آنان را مختار آفریده و به طاعت امرشان فرموده و از نافرمانی و معصیت بازشان داشته و به وسیله پیامبران و کتب آسمانی، عذر و بهانه آنان را قطع و حجت را بر ایشان تمام کرده است.و نتیجه اش این است که چنانچه راه اطاعت پیمایند طاعت، کار ایشان و خوبی شان مستند باشد و سزاوار پاداش باشند. و چنانچه راه نافرمانی پیمایند معصیت، کار آنان و بدی شان مستند باشد و سزاوار کیفر باشند.

«زندیق» : پس کار خوب و شایسته بنده و همچنین کار زشتش، کار اوست؟

«امام جعفرصادق(علیه السلام)» : کار نیک کار بنده است و خداوند به او امر فرموده و کار بد هم کار بنده است و خداوند از آن نهی فرموده است.

«زندیق» : مگر کار بنده به وسیله آلات و اعضاء و جوارح و نیروهایی نیست که خدا به او داده است؟

«امام جعفرصادق(علیه السلام)» : چرا بوسیله نیروی خدا داده است.لکن بنده با همان وسیله ای که کار خوب انجام می دهد، قادر است کار بدی را که خداوند از آن نهی فرموده، انجام دهد.

«زندیق» : پس چیزی از مقدمات عمل، به بندگان واگذار شده است؟

«امام جعفرصادق(علیه السلام)» : پروردگار از چیزی نهی نفرموده، مگر اینکه می داند که بنده قادر به ترکش می باشد. و به چیزی امر نفرموده، مگر اینکه می داند که بنده قادر به انجامش می باشد. چرا که ظلم و ستم و عبث و بیهوده و تکلیف مالایطاق و طاقت فرسا، نسبت به ساحتش روا نباشد؛ و اگر امر به چیزی فرماید که بنده قادر به انجامش نباشد و نهی از چیزی فرماید که بنده قادر بر ترکش نباشد، امر و نهی عبث، به علاوه از نظر تکلیف مالایطاق ظلم و ستم به بنده خواهد بود.

«زندیق» : آیا هرکه کفر را اختیار نماید، قدرت بر ایمان دارد و برای پروردگار در ترک ایمان بر او حجت است؟

«امام جعفرصادق(علیه السلام)» : خداوند همه بندگان را قابل برای اسلام و قادر بر آن آفریده و آنان را امر به ایمان و نهی از کفر فرموده. عنوان کفر به واسطه انتخاب کفر بر کافر عارض می شود و هنگام خلقت، خداوند او را کافر نیافریده. یعنی عنوان کفر در نهاد و آفرینش کافر نیست تا مجبور به کفر باشد؛ بلکه انتخاب کفر پس از بلوغ و رسیدن به زمانی است که حق بر او عرضه شده و حجت بر او تمام شده است و پس از شناختن حق، او را انکار نموده است و به سبب انکار، کافر شده است.

«زندیق» : آیا ممکن است که خداوند برای بنده شر مقدر فرموده باشد؟ مع ذلک در حالیکه قدرت بر خیر ندارد، امر به خیر و بر ترک خیر عذابش فرماید؟

«امام جعفرصادق(علیه السلام)» : از نظر عدل و رأفت پروردگار سزاوار نیست که برای بنده، شر مقرر و مقدر فرماید و صدور شر را از وی خواسته باشد. سپس با اینکه می داند استطاعت بر خیر ندارد و ترک شر برایش مقدور نیست او را امر به خیر فرماید و به ترک خیر معذبش گرداند.

^{منبع: کتاب هشام بن الحکم، ص ۲۰۱.}

**اللّهم عجّل لوليک الفرج**

 «اَلسَّلامُعَلَيکَياجَعفَرَبنَمُحَمَّدٍأيُّهَاالصَّادِقُ(ع)» 

۲۵ شوّال المکرّم، شهادت مظلومانه و جانسوز ششمین پیشوای شیعیان، قرآن ناطق، حضرت امام جعفرصادق(علیه السلام) را به پیشگاه مقدس و منور قطب عالم امکان، بقیة الله فی الأرضین، حضرت مهدی صاحب الزمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) و تمامی شیعیان و محبان آنحضرت تسلیت و تعزیت عرض می نمائیم. 
   

*************************

قَالَ الإمَام جَعفَرالصَّادِق(عَلَیهِ السَّلام): ثَلاثَةٌ لاتُعرف إلاّ فِي ثَلاثِ مَواطِن:
لایُعرَف الحَلیم إلاّ عِندَ الغَضَبِ، وَ لا الشُّجاع إلاّ عِندَ
الحَربِ، وَ لا أخ إلاّ عِندَ الحاجَةِ.

امام جعفرصادق(علیه السلام) فرمودند:
سه کس اند که شناخته نشوند، جز در سه جا:
حلیم شناخته نشود، جز هنگام خشم، و شجاع شناخته
نشود،جز در نبرد،و برادر و دوست شناخته نشود،جز هنگام نیاز به او. ⁽¹⁾

                                                                                                 ^{(1) تحف العقول، ص 329، ح 9.}

*************************

قَالَ الإمَام جَعفَرالصَّادِق(عَلَیهِ السَّلام):
مِن أوثَق عرِی الایمَانِ أن تحبّ فِي اللهِ وَ
تبغـض فِي الـلّهِ وَ تعـطِي فِي الـلّهِ وَ تمـنع فِي الـلّهِ.

امام جعفرصادق(علیه السلام) فرمودند: محکمترین
حلقـه های ایمان این است که در راه خـدا
دوسـت بداری، و در راه خدا دشمـن
بداری، و در راه خدا اعطاء کنی،
ودر راه خدا دریغ کنی. ^(۲)

                                                                                                  ^{(۲) تحف العقول، ص 380، ح 57.}

*************************

امام جعفرصادق(علیه السلام)
فرمودند:بهترین عبادت،
مـعـرفـت خــدا و
تواضع برای او
ست.^(۳)

                                                                                                  ^{(۳) تحف العقول، ص 383، ح 75.}

*************************

چون هنگام شهادت حضرت امام جعفر صادق(علیه السلام) شد، آنحضرت دیده های خود را گشودند و فرمودند: خویشان مرا جمع کنید.چون همه جمع شدند، بسوی ایشان نظر کردند و فرمودند: شفاعت ما نمی رسد به کسیکه نماز را سبک شمارد و اعتنا به شأن آن ننماید. ^(۴)

                                                                                               ^{(۴) جلاءالعیون علامه مجلسی(ره)، ص522.}

*************************

«اَلسَّلامُعَلَيکَيابنَالزَّهراءِ(ع)»


** شـهــر مـدیـنـه گـشـته سـیـه پوش                   شــمـع ولایــت گـردیــده خـامـوش **

         ** کـشـتـه شـد صـادق آل مـحـمّـد^(ص)                    شـشـمـیـن اخـتـر سـپـهــر سـرمـد **

         ** شـد رهـبـر دیـن مـسـمـوم انـگور                     از جور و ظـلم بـیـداد مـنـصـور^(ل) **

         ** یـثـرب از ماتـمش غـرق عـزا شد                    مـحشر از قتـل جانـسوزش بپا شد **

         ** موسی بن جعفر^(ع)افسرده حالست                    از داغ بـابـا شـکـسـتـه بــال اسـت **

         ** در بـقـیع شد تن پاکش چو مدفون                    شـیـعـیـان جـهـان گـردید دل خـون **

         ** جـان هــا فــدای امــام صـــادق^(ع)                     سـلـطـان مــذهـب قــرآن نــاطـــق **

         ** قـلـب عـالـم ز قــتــل او شکـسـته                     گـرد غــم بر دل شــیــعــه نشسته **

^{منبع شعر: کتاب زمزمه های حاج احمد دلجو، ص 148.}