بـارالـهـا! مـا بـه درگـاه تـو شـکـایـت مـیـکـنـیـم، از فـقـدان پـیـغـمـبـرت. درودهـای تـو بـر او و آلـش بـاد و از غـیـبـت امـام مـا و بـسـیـاری دشـمـن مـا و کـمـی عـدد مـا و فـتـنـه هـای سـخـت بـر مـا و غـلـبـه مـحـیـط روزگـار بـر مـا. پـس درود بـر مـحـمّـد و آل مـحـمّـد(صلوات الله علیهم اجمعین) بـفـرسـت.

^{« فرازی از دعای افتتاح »}

 *************************
 
«اَینَ بَقِيَّةُ اللهِ ...»

           
            ** ظلمت گرفت روی زمین را، ضیاء کجاست؟ **
                                            ** گـمراه گشـته اهــل جهـان، رهـنما کجاست؟ **

            ** محسن(ع) بخواب و دیده زهراء(س) در انتظار **
                                            ** صمصام مـنتـقـم، پـسر مرتـضـی(ع) کجاست؟ **

**اللّهم عجّل لوليک الفرج**

  خـداحافظ ای سـجده گاه عـلی(ع)
                خـداحافظ ای اشــک و آه عـلی(ع)
                              خـداحافظ ای شــهـر دلــواپـسـی
                                            خـداحافظ ای دورۀ بــی کــســی
                              خـداحافظ ای قـلـب بـی تـاب مـن
               که شدبعد از این خاک محراب من
  خـداحافظ ای فـــرق افـــروخــتــه
                خـداحافظ ای خــانــه ســوخــتــه
                               خـداحافظ ای نــخـل هـای فــدک
                                            کـه بــودی بــهـانـه بــرای کـتــک
                               خـداحافظ ای سـیـنـه های کـباب
                که عالم بفرق عـلی(ع) شد خراب
  خـداحافظ ای بـسـتـر غـرق خـون
                خـداحافظ ای صـــورت لالـه گــون
                               خـداحافظ ای عـــقــدۀ در گـــلــو
                                            کـه بـایــد شـوم بـا گــلـم روبــرو
                               خـداحافظ ای شهربی فـاطمه(س)
                شـده عـمـر غـم های من خاتمه
  خـداحافظ ای خــاطــرات عـلی(ع)
                که تـیـغ جـفـا شـد برات عـلی(ع)
                               خـداحافظ ای درد و رنــج و مـلال
                                            عـلـی(ع) را نـمائـیـد دیـگـر حـلال
                               خـداحافظ ای کــودکــان یــتــیــم
                علی(ع) شدز اشک شمادل دونیم
  خـداحافظ ای بـی کـسـان غـریـب
               که وصـل حبـیـبم مـرا شد نصیـب
                              خـداحافظ ای غصـه هـای علی(ع)
                                           کـه دیـگـر نـیایـد صـدای عـلـی(ع)
                                                                                 

بیست و یکم ماه مبارک رمضان، شهادت جانسوز اولین پیشوای شیعیان، امام المتّقین، یعسوب الدّین، قائد الغر المحجّلین، مولی الموحدّین، امیرالمؤمنین حضرت علی بن ابي طالب(علیهماالسلام) را به پیشگاه مقدس و منور قطب عالم امکان، بقیة الله الأعظم، حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) و تمامی شیعیان و محبان آن حضرت تسلیت و تعزیت عرض می نمائیم.

                  ** میسر نگردد به کس این سعادت **
                                                  ** به کعبه ولادت به مسجد شهادت **

*************************

ألسَّلامُ عَلَیکَ یَا وَليَّ اللّهِ، أنتَ أوَّلُ مَظلُومٍ، وَ أوَّلُ غُصِبَ حَقُّهُ
سلام بر تو ای ولیّ خدا، تو اوّل مظلوم عالمی،و نخستین کسیکه
حقّ او غصب شد،

صَـبَرتَ وَ احـتَسَبتَ حَتِي أتيکَ الیَقـينُ، فَأشهَدُ أنَّکَ لَقیتَ اللّهَ
و صبر و شکیبا بودی تا هنگام شهادت، پس گواهی میدهم که تو
خدا را ملاقات کردی،

وَ أنتَ شَهـيدٌ، عَـذَّبَ اللّهُ قَاتِـلَکَ بِأنواعِ العَـذابِ، وَ جَـدَّدَ عَلَیهِ
با مـقام شهـادت، خـدا قـاتـلت را بـه انـواع عـذاب، و مـجـدد گـرداند

العَـذابَ، جِـئتُکَ عَـارِفـاً بِحَـقِّکَ، مُستَـبصِـراً بّشَأنِکَ، مُـعـادِیاً
عذابش را، من آمدم بدرگاه حضرتت در حالیکه عارف بحق امامتت،
و بصیر به شأن ولایتت بودم، و دشمن

لِـأعـدائِـکَ وَ مَـن ظـَلَمَکَ،ألـقَـي عَـلَي ذَلِکَ رَبـّي إنـشَـاءَاللّهُ،
با دشمنان و ظالمان در حق تو، و بدین حال ایمان إنشاءالله خدا را
ملاقات خواهم کرد،

یَا وَليَِّ اللّهِ إنَّ لي ذُونُـوبـاً کـَثیرَةً،فَـاشـفَـع لي إلي رَبِّکَ، فَـإنَّ
ای وليّ خـدا مرا گـنـاهان بسیار است، تو به درگـاه پـروردگارت مرا
شفاعت فرما، بدرستیکه

لَکَ عِـنـدَاللّهِ مَـقـَامـاً مَـعـلـُومـاً، وَ أنَّ لَـکَ عِـنــدَاللّهِ جَـاهـاً وَ
ترا نزد خدا مقام رفیـعی است مـعلوم، و ترا نزد خدا جاه و شئونات

شَـفـاعَـةً، وَ قـَد قـَالَ اللّهُ تَعَالي وَ لایَشفَعـُونَ إلاّ لِمَنِ ارتَـضي.
و مقام شفاعت کبری است، که ایزد متعال فرمود شفاعت نمیکند
کسی جز آنکس که خداوند از او خشنود است.

^{(۱) مفتاح امیرالمؤمنین(علیه السلام) و زیارت پنجم در مفاتیح الجنان.}

*************************

*************************

قال رسول الله(صلی الله علیه و آله و سلم): یَا عَلي! أنتَ المَظلُومُ بَعدي،
مَن ظَلَمَکَ فَقَد ظَلَمَني وَ مَن أنصَفَکَ فَقَد أنصَفَني وَ
مَن جَهَدکَ فَقَد جَهَدني وَ مَن والاکَ فَقَد
والاني وَ مَن عاداکَ فَقَد عاداني
وَ مَن أطاعَکَ فَقَد أطاعَني
وَ مَن عَصاکَ فَقَد
عَصاني. ^(۱)

پیغمبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:یا علی(علیه السلام)! تو بعد از من مظلومی؛

^{(۳) بحار الأنوار ، ج ۲۷ ، ص ۶۱ .}

*************************

امشب دیگر امیرالمؤمنین حضرت علی (علیه السلام) از همّ و غم دنیا فارغ می شوند، دعای بیست و نه ساله اش به اجابت می رسد.آخر بیست و نه سال قبل، کنار قبر مطهر حضرت فاطمه زهراء(سلام الله علیها) نشسته بودند، صورتشان را روی خاک قبر گذاشتند، صدا زدند زهرا جان! دیگر دلم نمی خواهد زنده بمانم. کاش با این ناله ها روح از بدنم مفارقت می کرد، منم همراه تو می آمدم.

                         ** نَفسي عَلیَ زَفَرَاتِهَا مَحبُوسَة **
                                                  ** یَا لَـیتَهَا خـَرَجَت مَعَ الزَّفَراتِ **

حضرت زینب کبری(علیها السلام) عقیله بنی هاشم، می گوید: امشب رنگ صورت بابام ،ساعت به ساعت بدتر می شد. یکوقت دیدم آنقدر زهر به صورت مبارکش اثر کرده که دیگر رنگ دستمالی که به پیشانیش بسته بودند با رنگ صورتش یکی شده، دیگر با کسی حرف نمی زند، فقط می گفت « لا اله الا الله » ^(۳)

از پیشانی نازنینش عرق می ریخت، می دانید چه عرقی؟

چون انسان وقتی محتضر شد، عرق مرگ به پیشانیش جمع می شود. یکوقت دیدند، امیرالمؤمنین حضرت علی(علیه السلام) چشمانش را فرو بست، پاهای مبارک را بطرف قبله کشید، فرمود «أشهد أن لا اله الاّ الله وحده لا شریک له» .صدای شیون و ناله بلند شد، یکوقت دیدند آسمان دگرگون شد، زمین دارد می لرزد، صدای نوحه جنّ و ملک شنیده می شد. مردم صدا می زدند: وا امــامــا وا عــلــیّــا. ^(۴)

^{(۴) بحار الأنوار ، ج ۴۲ ، ص ۲۴۵ .
(۵) منتهي الآمال ، ص ۱۹۴ .}

*************************

«ألسَّلامُعَلَيکَياأميرَالمُؤمِنينحَيدَر(ع)»

      ** امـیـرالـمـؤمنـیـن حـیدر(ع) به جنت می نهد پا را **
                                            ** پـیـمبر(ص) آورد از بهر استـقـبال، زهـراء(س) را **

      ** نشان هم دهند از چشم احمد(ص) دور، سر بسته **
                                            ** علی(ع) فرق شکسته،فاطمه(س) پهلوی بشکسته **

^{منبع شعر: کتاب زمزمه های دلجو، ص۱۸۷.} 

**اللّهم عجّل لوليک الفرج**