پانزدهم رجب المرجّب، شهادت جانسوز، عقیله بنی هاشم، بنت امیرالمؤمنین و حضرت فاطمه زهراء (علیهما السلام)، اُخت الـحـسـیـن (علیه السلام)، شیر زن کـربـلاء، عمه جلیله سادات، ام المصائب حضرت زینب الکبری(سلام الله علیها) را محضر مقدس و منور حجة بن الحسن العسکری(عجل الله تعالی فرجه الشریف) و تمامی شیعیان و محبان آن بی بی مکرّمه تسلیت و تعزیت عرض می نمائیم.

«ألسَّلامُ عَلَیکِ یَا زِینَبَ الکُبري(س)»

      
      ** کـیـست آن دخـتـر که مانـند پـدر گـویـد سـخـن **
                                            ** مـی گــذارد بـر زمـیـن، مـانـنـد مــادر گــام را **

      ** کیست این بانو که از دشـمن چو بـینـد نـاسزا **
                                            ** می کـنـد مـقـهـور مـنطـق، صـاحـب دشـنام را **

      ** سرچوازمحمل برون آورد،خواند آن خطبه را **
                                            ** کـوفـه را لـرزاند و بر هـم زد اساس شـام را **

      ** گـر چـه نامش قـلـب عالم را بسـوزاند ولـیک **
                                            ** حـال سـوزانـم دل و سـازم بـیان ایــن نــام را **

      ** قهرمان کـربـلاء، ام المصائب زیـنب(س) است **
                                            ** آنـکـه بـا تـلخیّ صـبرش، کرده شیرین کام را **

اَلـسَّـلامُ عَلَیکِ یـَا مـَن ظَهـَرَت مَحـَبـَّتهَا لِلحُسَـیـنِ المَظلوُمِ(عَلَیهِ السَّلامُ) فِی مَوارِدَ عَدیدَةٍ،
سلام بر تو ای کسی که آشکار شد دوستی او برای حـسـیـن مـظـلوم(علیه السلام) در جاهای
بسیار سخت،

وَ تَــحــمِــلُ الـــمـــَصـــآئـــِبَ الــمُــحــرِقــَةِ لـِلـقُــلــوُبِ مــَعَ تَـحَــمُّــلاتٍ شــــَدیـــدَةٍ،
و  انـــدوه هـــای  دلـــســوز  را  پـــذیـــرفــت بــا  پــذیــرفــتــن  مــصــیــبــت هــای  ســـخـــت،

اَلـسَّــــلامُ عَــلـَیـکِ یــَا مَـــن حـَفَــظَــتِ الإمَـــامَ فِـی یـَـومِ عَــاشـــوُراءِ فِــی قـَتـلــی،
ســلام بـر تـو ای کـســی کـه نـگـهـداری کــرد امـام را در روز عـاشــوراء در مـیـان کـشـتـگــان،

وَ بَـذَلَـت نـَفـسَـهَا فِـی نَجـاتِ زَیـنِ الـعـابـِدینَ(عَلَیهِ السَّلامُ) فِی مَجـلِسِ اَشـقـَی الأشـقـِیاءِ،
و جانش را فدا کرد در نجات و رهایی زین العابدین(علیه السلام) درمجلس بدبخت ترین بدبختها،

وَ نَـطَـقَـت کَـنُطـقِ عَـلِیٍّ (عَلَیهِ السَّلامُ)، فِی سُکَکِ الکُـوفَةِ، وَ حَولـُها کـَثیـرٌ مِنَ الأعـدآءِ، 
و سخن گفت مانند سخن گفتن پدرش امیرالمؤمنین عـلی (علیه السلام)، در کوچه های کوفه،
در حالی که اطراف او دشمنان بسیار بودند،

اَلـــسّــــَلــــامُ عَـــلَـیـــکِ یَـــا مــَن نـَطَــحـــَت جَـــبــیــنـُهــا بـِمُـــقّــَدَمِ الــمــَحــمــِلِ،
ســــلــام  بـــر  تــــو  ای  کـــســــی کــه  زد  پــیــشــانــیــش را  بــــه  جـــلـــوی  کـــجــــاوه،

اِذا رَأَت رَأسَ سَــیــِّدِالــشُّــهَــداءِ(عـَلـَیهِ الـسَّـلام) ، وَ یـَخـرُجُ الـدَّمُ مــِن تـَحـتِ قـِنـاعِـهـا،
زمانی که دید سر مطهر سیدالشهداء (علیه السلام) را، و بیرون می آمد خون از زیر سرپوش او،

وَ مِـن مـَحمـِلِها، بِحَـیثُ یـَری مِن حـَولِهَـا الأعـداءِ، اَلـسَّلامُ عَـلَیکِ یَا تالِیَ الـمَعـصُومِ،
و از زیر کجاوه او،بطوریکه میدیدند از اطراف او دشمنان،سلام بر تو ای هم ردیف امام معصوم،

اَلسَّلامُ عَلَیکِ یَامُمتَحِنَةً فِی تَحَمُّلاتِ المَصآئِبِ کَالحُسَینِ المَظلوُمِ، وَ رَحمَةُ اللهِ وَ بَرَکاتُهُ.
سلام بر تو ای آزمایش شده در بردباری سختی ها مانند حسین مظلوم(علیه السلام)، و برکات
و افزونی های خدای تعالی بر تو. ^(۱)

مولی الموحدین، امیرالمؤمنین حضرت علی(علیه السلام) فرمود:

    ــ گروهی خدا را عبادت می کنند از روی رغبت، به امید ثواب و نیل به درجات؛ که این عبادت تجّار و کسانی است که به فکر سود هستند.

    ــ و گروهی خدا را عبادت می کنند از روی ترس  که می ترسند خدا آنها را مجازات کند؛ و این عبادت بندگان و غلامان است.

    ــ و گروهی خدا را عبادت می کنند از روی شکرگذاری و اینکه خدا را شایسته و لایق عبادت و پرستش می دانند، که این عبادت آزادگان و مردان الهی است.

« جملاتی از امیرالمؤمنین(علیه السلام) در مناجات »

     « یا حیدر ابوتراب(علیه السلام) ادرکنی »   

کنیه حضرت، ابوتراب است؛ یعنی پدر خاک یا همنشین خاک. نقل شده روزی پیغمبر اکرم(صلی الله علیه و اله وسلم) آمد خانه امیرالمؤمنین حضرت علی(علیه السلام)، دید حضرت در خانه روی خاک ها خوابش برده. پیغمبر اکرم(صلی الله علیه و اله وسلم) نشست و گرد و خاک از او پاک نمود و فرمود: پدر و مادرم فدای تو باد یا اباتراب و او را به خانه برد. ^(۱)

و فرمود: روز قیامت کفار میبینند آن چیزهائی را که خدا برای شیعیان امیرالمؤمنین حضرت علی(علیه السلام) آماده کرده. می گویند: ای کاش ما هم خاکی بودیم؛ یعنی از شیعیان امیرالمؤمنین حضرت علی(علیه السلام) بودیم و این معنای قول خداوند است که می فرماید:

« وَ یَقُولُ الکَافِرُ یا لَیتَنِي کُنتُ تُراباً »
و گوید کافر کاش می بودم خاکی ^(۲)

شخص کافرمی گوید ای کاش خاکی بودم و شیعه امیرالمؤمنین حضرت علی(علیه السلام) بودم و یا خاک بودم و اصلا خلق نمی شدم. ^(۳)

و موقعی هم که حضرت در محراب عبادت فرق سرش شکافته شد، خاک های محراب را جمع می نمود و بر سرش می ریخت و می فرمود:

« مِنها خَلَقناکُم وَ فیها نُعیدُکُم وَ مِنها نُخرِجُکُم تارةً اُخری »
از خاک شما را آفریدیم و شما را به خاک برمی گردانیم و بار دیگر بیرون می آوریم ^(۴)

^{(۱) بحارالأنوار، ج۳۵، ص۵۰.
(۲)سوره نبأ، آیه۴۰.
(۳) بحارالأنوار، ج۳۰، ص۵۱.
(۴) سوره طه، آیه۵۵.}