**عـمّه مـن، فهـيمه و عالـمه است**
                                                 **عـمّه من، آيـينه فـاطـمه(س) است**

     **عـمّه مـن، نـائـبـة الـحـيـدر است**
                      **سـيـدةالنـساء، پس از مادر است**

     **عـمّه مـن، بــحــر مــعــانـي بـوَد**
                      **عـمّه مـن، حـسـيـن(ع) ثـانـي بـوَد**

     **عـمّه من، مادر صـبر و رضاست**
                      **عـمّه مـن، شـيـر زن کــربـلاست**

     **عـمّه مـن، کــعــبـه حـج دل است**
                      **مُحرم و ميقـات، چهل منزل است**

  *************************

فََـلـَئـِن أخَّـرَتـنِی الـدُّهُـورُ وَ عَـاقـَنی عَـن نـَصـرِکَ الـمـُـقــدُورُ
 پـس اگـر روزگـاران مـرا بــه تــأخـیـر انـداخـتـنـد و تــقدیــر الـهـی، مـرا از یــاری تـو بـازداشـت، 

وَ لَم أکُن لِمَن حارَبَکَ مُحارِباً وَ لِمَن نَصَبَ لَکَ العَداوَةَ مُناصِباً
و نبودم تا با آنانکه با تو جنگیدند بجـنگم،و با آنانکه بدشمنی تو برخاستند،بدشمنی برخیزم

فَــلَأنـدُبـَنَّـکَ صـَبـاحاً وَ مَـساءً وَلَأبکِـیَنَّ لَکَ بَدَلَ الـدُّمـُوعِ دَماً
پـس هـر صـبــح و شـام بـر تـو نـدبـه و زاری می کـنم و بر تو به جـای اشـک،خـون گـریــه می نـمایم.

                                                                                                                       ^{«فرازی از زیارت ناحیه مقدسه»} 

*************************

نقل شده است که از حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) سوال شد که: یابن الحسن! کدام مصیبت است که برای آن شب و روز میگریید؟

آیا مصیبت جد مظلومتان حضرت سیدالشهداء(علیه السلام) است؟
فرمودند: اگر جدم امام حسین(علیه السلام) هم بود، در این مصیبت خون گریه میکرد.

عرض شد: آیا مصیبت دستان قلم شده و فرق شکافته عموی بزرگوارتان حضرت عباس(علیه السلام) است؟
فرمودند: اگر عمویم حضرت عباس(علیه السلام) هم بود، برای این مصیبت خون گریه میکرد.

عرض شد: آیا داغ حضرت علی اکبر(علیه السلام) و قاسم بن الحسن(علیهماالسلام) و حلقوم نازک و به خون غلطان شش ماهه حضرت اباعبدالله الحسین(علیه السلام) ، حضرت علی اصغر(علیه السلام) شما را اینگونه به گریه واداشته است؟
فرمودند: اگر آنها هم بودند، در این مصیبت خون گریه میکردند.

عرض شد:یابن رسول الله! پدر و مادرم به فدایت. پس آن کدام مصیبت است که اینچنین بر شما سنگین است؟
حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) فرمودند: آن مصیبت اسارت عمه ام حضرت زینب کبری(علیهاالسلام) است.
 

**اللّهم عجّل لوليک الفرج**

۲۲ جمادی الثّاني روز به درک رفتن اول غاصب حق خلافت آقا امیرالمؤمنین حضرت علی(علیه السلام) و پایه گذار ظلم و ستم در سقیفه بنی ساعده، کسی که اول بیعت کننده با او، شیطان رجیم ⁽¹⁾ بود،کسی که نفرین شدۀ حضرت زهراء(سلام الله علیها) است ⁽²⁾ که خشم و غضب خدا و پیغمبر خدا را به دنبال دارد؛ یعنی ابابکربن ابی قحافه(لعنة الله علیهما) را به پیشگاه مقدسه حبیبه ذات کبریا، ام ابیها، حضرت فاطمه زهراء(سلام الله علیها) و منتقم آل محمد(صلوات الله علیهم اجمعین) و تمامی شیعیان و محبان ائمه معصومین(علیهم السلام) تبریک و تهنیت عرض می نمائیم. 

          ** کـیـنـه مـا به او به مقـتـضای آئـین بوَد **
                                             ** خـدا چنین گفته که او مخالـف دیـن بوَد **

^{(1) کتاب اسرار آل محمد(ص) سلیم بن قیس، ص29.
(2) الغدیر علامه امینی، ج 7، ص 230.}

*************************

حضرت امام جعفر صادق(علیه السلام) با چشم گریان فرمودند: « ... محنت و مصیبات بر ما هنگامه روز سقیفه و آتش زدن درب خانه امیرالمؤمنین حضرت علی(علیه السلام) و حضرت فاطمه(علیهاالسلام) وحسنین و زینب و ام کلثوم(علیهم السلام) و فضه و کشتن محسن بن علی (علیهماالسلام) با لگد، عظیم تر و وحشتناک تر و تلخ تر از مصیبات کربلاست ... » ^(۱)

       

         ** کـشته شـد مـحـسـن(ع) و آنها که تماشا کردنـد **
                                          ** سـنـد تـیـر بـه اصــغــر(ع) زدن امـضـاء کردنـد **

^{(۱) نوائب الدهور، ج۳/ بحارالانوار علامه مجلسی(ره)}

*************************

«شناسنامه ابوبکر(لعنة الله علیه)»

نام: عبدالله، عتیق

کنیه: ابوبکر، ابوالفصیل، ...

نام پدر: ابی قحاقه

نام مادر: سلمی بنت صخر

شغل: در جاهلیت تعلیم بچه ها و در اسلام خیاطی و شکار قمری و امثال آن

شغل پدر: نوکری بوده و به سبب کاسه لیسیدن، به این نام مشهور شده

مشخصات ظاهری: نحیف البدن و لاغر اندام

فرزندان: عبدالله، عبدالرحمان، محمد، اسماء، عایشه و ام کلثوم

مدت خلافت بناحق: 2 سال و 4 ماه

تاریخ به درک رفتن: 22 جمادی الثانی

«مطاعن ابوبکر(لعنة الله علیه)»

۱ـ عدم تولیت امور دین و عزل از تبلیغ سوره برائت، و اینکه پیامبر(صلی الله علیه وآله وسلم) در زمان خود هیچگاه ابوبکر(لعنة الله علیه) را برای کاری نصب نکردند. ⁽¹⁾

۲ـ شرب خمر و خوردن غذاهای مفصل ابوبکر(لعنة الله علیه) در روزهای ماه مبارک رمضان، که منجر به افتضاح و آبروریزی هم میشده است. ⁽²⁾

۳ـ مبروص بودن ابوبکر(لعنة الله علیه)، در صورتی که از پیامبر(صلی الله علیه وآله وسلم) روایت است که: مؤمنان به برص و جذام گرفتار نمی شوند.

۴ـ شکست لشکر اسلام در جنگ حنین که از شئومت چشم ناپاک ابوبکر(لعنة الله علیه) بود؛ و شیعه و سنی نقل کرده اند که وقتی ابوبکر(لعنة الله علیه) زیادیِ لشکر اسلام را دید آنرا چشم زد و از نحوست عین و شئومت چشم ابوبکر(لعنة الله علیه) چنان چشم زخمی به لشکر اسلام رسید که آن ها به تنگنا رسیدند.

۵ ـ آزردن پیامبر(صلی الله علیه وآله وسلم) در آن شبی که رسولخدا(صلی الله علیه وآله وسلم) از دست کفار قریش از مکه به طرف غار میرفتند و ابوبکر(لعنة الله علیه) آنحضرت را تعقیب نمود و پیامبر(صلی الله علیه وآله وسلم) برای آنکه ابوبکر(لعنة الله علیه) به ایشان نرسد تندتر راه رفتند و بند نعلینشان پاره شد و انگشت مبارکشان بر سنگی خورد و شکافته شد و خون بسیار از آنحضرت رفت و بالاخره حضرت بالاجبار ابوبکر(لعنة الله علیه) را با خود به غار بردند تا اینکه مبادا آن لعین، کفار را از رفتن پیامبر(صلی الله علیه وآله وسلم) به غار مطلع سازد؛ در این باره یکی از اکابر گفته: اول خونی که از رسولخدا(صلی الله علیه وآله وسلم) ریخته شد بعد از هجرت، سببش جنایت ابوبکر(لعنة الله علیه) منافق بود.

۶ ـ بیعت نکردن پدر ملعونش ابی قحافه(لعنة الله علیه) با او؛ وقتی ابوبکر(لعنة الله علیه) به پدرش نامه نوشت که با من بیعت کن، ابوقحافه(لعنة الله علیه) پرسید: به چه جهت تو خلیفه شدی؟ ابوبکر(لعنة الله علیه) جواب داد: به جهت کبر سن و پیری مردم مرا خلیفه کردند. ابوقحافه(لعنة الله علیه) نیز به او گفت: پس من از تو سالخورده تر و پیرترم و بیش از تو مستحق به خلافت! و با او بیعت نکرد.

۷ ـ دستور آتش زدن خانه حضرت زهراء(سلام الله علیها) و فرستادن عمر(لعنة الله علیه). ⁽³⁾

۸ ـ غصب فدک و تکذیب قرآن. ⁽⁴⁾

۹ـ ردّ شهادت امیرالمؤمنین علی(علیه السلام) و امام حسن(علیه السلام) و امام حسین(علیه السلام) و امّ ایمن، و تهمت ابوبکر(لعنة الله علیه) به اینکه اینان به نفع منفعت خود شهادت میدهند. ⁽⁵⁾

۱۰ـ تکذیب آیه تطهیر و اصرار بر اینکه - نعوذبالله - حضرت فاطمه زهراء(سلام الله علیها) نیز معصیت میکند.

۱۱ـ تصمیم ترور و قتل امیرالمؤمنین حضرت علی(علیه السلام) توسط ابوبکر(لعنة الله علیه) در نماز صبح به دست خالد(لعنة الله علیه) که نقشه شان بر ملا شد و در این قضیه بسیار مفتضح گشتند.

۱۲ـ جعل حدیث « نحن معاشر الأنبیاء لا نورث ماترکناه صدقه » (کسی از ما جماعت پیامبران، ارث نمیبرد، آنچه از ما باقی میماند صدقه است.) و نسبت این حدیث به پیامبر(صلی الله علیه وآله وسلم) همراه با شاهدان دروغین حاضر در مجلس.

۱۳ـ منع خمس از حضرت فاطمه زهراء(سلام الله علیها).

۱۴ـ ماجرای مالک بن نویره و قبیله اش که با ابوبکر(لعنة الله علیه) بیعت نکردند و ابوبکر(لعنة الله علیه) خالدبن ولید(لعنة الله علیهما) را با لشکری بسوی او فرستاد و خالد و لشکرش شبانه سر مالک را از تن او جدا نمودند و در همان شب با زن مالک زنا کرد و تمام مردان قبیله را کشتند و اموال آنها به غنیمت جنگی برداشته و زنان و بچه های آنان را به عنوان اسیر جنگی به مدینه آوردند ولی ابوبکر(لعنة الله علیه) او را مجازات نکرد، بلکه او را تمجید نمود و تمامی اموال و زنان و بچه های قبیله مالک را بین مردم تقسیم نمود.

۱۵ـ کلام ابوبکر(لعنة الله علیه) « اقیلونی ... » و « انّ لی شیطانا یعترینی » که ابوبکر(لعنة الله علیه) بر روی منبر میگوید: « انّ لی شیطانا یعترینی، فانّ استقمت فاعینونی، و ان زغت فقّومونی » ( من شیطانی دارم که مرا فریب میدهد.شما مردم هرگاه به راه راست رفتم کمکم کنید و هرگاه به نادرست رفتم، راهنماییم کنید). ⁽⁶⁾

۱۶ـ جهل ابوبکر(لعنة الله علیه) نسبت به احکام. ⁽⁷⁾

۱۷ـ تعیین عمر(لعنة الله علیه) به عنوان خلیفه. ⁽⁸⁾

۱۸ـ وصیت به دفن در خانه پیامبر(صلی الله علیه وآله وسلم) . ⁽⁹⁾

۱۹ـ لحظات جان کندن و مردن ابوبکر(لعنة الله علیه) و وای و ویل نمودن او. ⁽¹⁰⁾

۲۰ـ بیعت ابوبکر(لعنة الله علیه) غلطی ناگهانی: عمر(لعنة الله علیه) در زمان خود بر روی منبر گفت: جریان بیعت ابوبکر(لعنة الله علیه) غلط و خطایی بود که خدا مسلمین را از شر آن نگاه دارد. از این پس هرکس مانند آن بیعت را تکرار نمود، او را بکشید! ⁽¹¹⁾

^{(1) شواهد التنزیل، ج1، ص223./ المناقب خوارزمی، ص99./ الریاض النضرة، ج2، ص 147./ زخائرالعقبی، ص69./ الغدیر، ج6، ص341-350./ تفسیر الطبری، ج10، ص 46 و 47./ الدر المنثور سیوطی، ج3، ص 209./ صحیح الترمذی، ج2، ص 183./ فتح الباری ابن حجر، ج 8، ص 256./ الخصائص نسائی، ص 20و ...
(2) ارشادالقلوب، ص 246 و 268/ بحارالأنوار، ج 29، ص 42 و 43، ح 18.
(3) الامامة و السیاسة، ج 1، ص 18/ مروج الذهب، ج 1، ص 414/ العقد الفرید، ج 2، ص 254/ السبعة من السلف فیروزآبادی، ص 12/ تاریخ الامم والملوک طبری، ج 4، ص 52 و ...
(4) مروج الذهب، ج 3، ص 252/ معجم البلدان، ج 4، ص 238/ مجمع الزوائد، ج 9، ص 39/ الغدیر، ج 7، ص 190-197/ بحارالأنوار، ج 29، ص 105 و 415/ المختصر فی اخبار البشر، ج 1، ص 178.
(5) توضیح جریان غصب فدک و رد شهادت را در وبلاگ *** بیت الأحزان *** بطور مفصل نوشته ایم.
(6) تاریخ الخمیس، ج 2، ص 233/ اسد الغابة، ج 4، ص 295/ الغدیر، ج 7، ص 158 و 196/ تاریخ ابن عساکر، ج 5، ص 105- 112/ الصراط المستقیم، ج 2، ص 279 و 280/ تاریخ ابی الفداء، ج 1، ص 158/ تاریخ ابن الاثیر، ج 3، ص 149/ تاریخ ابن کثیر، ج 6، ص 331 و ...
(7) مسند احمد حنبل، ج 1، ص 14/ مجمع الزوائد هیثمی، ج 5، ص 183/ الریاض النضرة، ج 1، ص 167 و 177/ عیون الاخبار ابن قتیبه، ج 2، ص 234/ سیره ابن هشام، ج 4، ص 340/ تاریخ یعقوبی، ج 2، ص 107/ الطرائف، ج 2، ص 402/ الصفوة، ج 1، ص 99 و ...
(8) السنن الکبر بیهقی، ج 6، ص 223 و 234/ سنن الترمذی، ج4، ص420/ الشافی، ج4، ص193/ سنن ابن ماجه، ج 3، ص 163/ سنن ابی داوود، ج 2، ص 17/ تفسیر الطبری، ج 6، ص 30/ الغدیر، ج 7، ص 104 و 105 و ...
(9) الاستغاثه، ص 22/ بحارالانوار، ج 30، ص 520.
(10) الصراط المستقیم، ج 3، ص 116/ الاستغاثه، ص 22/ بحار الانوار، ج 30، ص 527.
(11) سلیم بن قیس، ص 820 و 825/ شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج 1، ص 164 و 165/ الاستیعاب، ج 2، ص 256/ الزام الناصب، ص 97/ الصواعق المحرقة، ص 7/ مجمع النورین مرندی، ص 196 و ...}

**اللّهم العن الجبت والطّاغوت**

*************************

سلام و درود خدا بر فاطمة الزهراء(سلام الله علیها) که سیدة نساء العالمین است.

سلام و درود خدا بر پدرش رسول الله(صلی الله علیه و آله وسلم) که دخترش را ام ابیها نامید.

افتخار رسول الله(صلی الله علیه وآله وسلم) به دخترش حضرت فاطمة الزهراء(سلام الله علیها) است که بارها و باها سفارش او را بیان فرمود: «فاطمة بضعة منی من اذاها فقد اذانی و من اذانی فقد اذا الله» فاطمه پاره تن من است، هرکس او را اذیت کند، مرا اذیت کرده و هر کس مرا اذیت کند، خدا را اذیت کرده است.

*************************

در کتاب معانی الاخبار به سند معتبر از حضرت امام جعفر صادق(علیه السلام) روایت کرده است که:

رسول خدا(صلی الله علیه و آله وسلم) فرمود: حقتعالی خلق کرد نور حضرت فاطمه(سلام الله علیها) را پیش از آنکه بیافریند آسمانها و زمین ها را.

بعضی از مردم گفتند: یا رسول الله! مگر حضرت فاطمه(سلام الله علیها) داخل انس نیست؟
رسول خدا(صلی الله علیه و آله وسلم) فرمود: حضرت فاطمه(سلام الله علیها) در باطن حوریه است و بظاهر انسیه است.

گفتند: یا رسول الله! حقیقت این سخن را از برای ما بیان فرما.
رسول خدا(صلی الله علیه و آله وسلم) فرمود: حقتعالی حضرت فاطمه(سلام الله علیها) را از نور خود آفرید. پیش از آنکه آدم را خلق کند در هنگامیکه ارواح خلایق را آفرید.چون حقتعالی آدم را خلق کرد ، نور حضرت فاطمه(سلام الله علیها) را بر آدم عرضه کرد.

صحابه گفتند: یا رسول الله! پیش از آفریدن آدم ، نور حضرت فاطمه(سلام الله علیها) در کجا بود؟
رسول خدا(صلی الله علیه و آله وسلم) فرمود: در حقه ای بود در زیر ساق عرش.

گفتند: یا رسول الله! خوراک او چه بود؟
رسول خدا(صلی الله علیه و آله وسلم) فرمود: طعام او تسبیح و تهلیل و تحمید حقتعالی بود. چون حقتعالی آدم(علیه السلام) را خلق کرد و مرا از صلب او بیرون آورد و خواست که حضرت فاطمه(سلام الله علیها) را از صلب من بیرون آورد و نور حضرت فاطمه(سلام الله علیها) را سیبی گردانید در بهشت و در شب معراج جبرئیل آن سیب را برای من آورد و گفت: « ألسّلامُ عَلَیکَ وَ رَحمةُ اللهِ وَ بَرَکاتُه یا مُحَمَّد! » گفتم: « وَ عَلَیکَ السَّلام وَ رَحمَةُ الله » ای حبیب من جبرئیل! پس جبرییل گفت: ای محمد(صلی الله علیه و آله وسلم)! پروردگار تو سلام میرساند تو را.

من گفتم: از اوست سلامتی ها و بسوی برمیگردد سلام ها و تحیت ها.

پس جبرئیل گفت: یا محمد(صلی الله علیه و آله وسلم)! این سیبی است که حقتعالی به هدیه فرستاده است بسوی تو از بهشت.پس من ان سیب را گرفتم، به سینه خود چسبانیدم. جبرئیل گفت: ای محمد(صلی الله علیه و آله وسلم)! خداوند جلیل می فرماید: این سیب را بخور. چون سیب را پاره کردم نوری از آن ساطع گردید. جبرئیل گفت: به درستی که این نور کسی است که نام او در آسمان « منصوره » است و در زمین « فاطمه » است.

گفتم ای حبیب من جبرئیل! چرا در آسمان او را «مـنـصـوره» میگویند و در زمین «فـاطـمـه»؟

جبرئیل گفت: او را در زمین « فاطمه » می گویند از برای آنکه قطع کرده است شیعیان خود را از آتش جهنم و دشمنان خود را از محبت خود بریده است.

و در آسمان او را « منصوره » می نامند برای آنکه محبان خود را نصرت و یاری میکند، چنانچه حقتعالی می فرماید: « یومئذ یفرح المؤمنون بنصرالله ینصر من یشاء »

در احادیث معتبر از طریق خاصه و عامه(شیعه و سنی) از حضرت امام جعفر صادق(علیه السلام) و غیر آن حضرت روایت کرده اند در تفسیر آیه:

«مَرَجَ البَحرَینِ یَلتَقِيانِ» ⁽¹⁾
یعنی مخلوط کرد دو دریا را که برمیخورند با یکدیگر.

حضرت امام جعفر صادق(علیه السلام) فرمود: مراد دو دریای علم است.یعنی: امیرالمؤمنین حضرت علی(علیه السلام) و حضرت فاطمه زهراء(سلام الله علیها) که حقتعالی ایشان را به یکدیگر رسانید.

« بَینَهُما بَرزَخٌ لایَبغِیانِ » ⁽²⁾
یعنی: میان ایشان فاصله است که بر یکدیگر زیادتی نکنند.

حضرت امام جعفر صادق(علیه السلام) فرمود: مراد حضرت محمد مصطفی(صلی الله علیه و آله وسلم) که سبب الفت امیرالمؤمنین حضرت علی(علیه السلام) و حضرت فاطمه زهراء(سلام الله علیها) گردید.

« یَخرُجُ مِنهُما اللّؤلُؤُ وَ المَرجانُ » ⁽³⁾
یعنی: بیرون می آید از آن دو دریا مروارید و مرجان.

حضرت امام جعفر صادق(علیه السلام) فرمود: مراد حضرت امام حسن مجتبی(علیه السلام) و حضرت سیدالشهداء امام حسین(علیه السلام) هستند که از آن دو دریای علم به وجود آمدند.

^{(1) سوره مبارکه الرحمن، آیه 19.
(2) سوره مبارکه الرحمن، آیه 20.
(3) سوره مبارکه الرحمن، آیه 22.}

کتاب جلاء العیون علامه مجلسی(رضوان الله علیه)، ص101.

*************************

 در کشف الغمه از طریق مخالفان روایت کرده است که روزی رسولخدا(صلی الله علیه و آله وسلم) از خانه بیرون آمد و دست حضرت فاطمه زهراء(سلام الله علیها) را در دست داشت و فرمود: که هر که این را شناسد، بشناسد و هر که نشناسد این فاطمه(سلام الله علیها) دختر محمّد(صلی الله علیه و اله وسلم) است و این پاره تن من است و این دل من است و جان منست که در میان دو پهلوی منست. پس هر که او را آزار کند، مرا ازار کرده است و هر که مرا آزار کند، خدا را ازار کرده است.