حدیث کرد ما را محمد بن عبدالله بن معمر طبرانی در طبریه سال۳۳۳ و این مرد از هوادارن یزید بن معاویه (لعنة الله علیهما) و ناصبی و دشمن اهل بیت(علیهم السلام) بود ، او گفت: حدیث کرد مرا پدرم و گفت: حدیث کرد مرا علی بن هاشم و حسین بن سکن ، آن هر دو گفتند که حدیث کرد ما را عبدالرزاق بن همام ، او گفت خبر داد مرا پدرم از مینا غلام عبدالرحمن بن عوف از جابربن عبدالله انصاری، او گفت: 

هیئتی از یمن به خدمت رسولخدا (صلی الله علیه وآله وسلم) آمدند. رسولخدا(صلی الله علیه وآله وسلم)  فرموند:یمنی ها شتابان آمدند و چون به خدمت آنحضرت رسیدند،فرمودند: گروهی هستند که دلهایشان نرم، و ایمانشان محکم، و منصور از میان آنان برخیزد با هفتاد هزار سپاه و جانشین مرا و جانشین وصی مرا یاری میکند. بند شمشیرهایشان از چرم میباشد.

عرض کردند:یا رسول الله! وصی شما کیست؟
فرمودند: همان کسی که خداوند به شما دستور داده است که دست از او برمدارید و فرموده است(عزوجل) :

عرض کردند: یارسول الله! برای ما بیان فرمایید که این ریسمان چیست؟
فرمودند: همان است که خدا فرموده :

ریسمانی که از طرف خداست؛ کتاب اوست و ریسمانی که از مردم است؛ وصی من است.

عرض کردند:یا رسول الله! وصی شما کیست؟
فرمودند: همان کسی که خدا درباره او این آیه را فرستاده است:

عرض کردند: یا رسول الله! مقصود از جَنب خدا چیست؟
فرمودند: همان است که خداوند درباره اش میفرماید:

عرض کردند: یا رسول الله! به خدایی که به راستی شما را مبعوث کرده است،وصی خود را به ما بنما که بسی مشتاق دیدار او شدیم.
فرمودند: او همان است که خداوند او را نشانه قرار داده از برای مؤمنان قیافه شناس، که شما اگر به چهره او با دیده صاحبدل بنگرید و یا همچون شاهدی که گوش فرا دهد،باشید؛ خواهیدش شناخت که او وصی من است. همچنانکه شناخته اید که من پیغمبر شما هستم. اکنون به میان صف ها بروید و چهره ها بنگرید؛ هر آنکس که دلهای شما بسوی او گرایید، همان است.
زیرا خدای تعالی در قرآنش میفرماید:

یعنی بسوی اسماعیل و ذریه او.

راوی گوید:ابوعامر اشعری برخاست و به میان اشعریان رفت؛ و ابوغرّه خَولانی به میان خَولانیان و ظبیان و عثمان بن قیس و عرنه دوسی در میان دوسیان و لاحق بن علاقه به میان صف ها رفتند و به بررسی چهره ها پرداختند و دست شخصی را گرفتند و گفتند یا رسول الله! دلهای ما بسوی این شخص گراییده. پیغمبر(صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: شما برگزیدگان خدایید. ^(۶)، چون وصی رسولخدا را پیش از آنکه به شما معرفی شود، شناختید. حال بگویید ببینم؛ از کجا شناختید که او همان است؟ همگی در حالتیکه با صدای بلند میگریستند،عرض کردند:یا رسول الله! ما به مردم که نگاه میکردیم، هیچ گرایشی در دلهای ما به آنها نبود ولی وقتی او را دیدیم، نخست اضطرابی در دلهای ما پدید آمد و سپس آرامش یافت و جگرهای ما بسوخت و اشک از دیدگان ما سرازیر شد و سینه های ما خنک شد، آنچنان که گویی او پدر ما و ما فرزندان اوئیم.

پیغمبر(صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند:تأویل قرآن را به جز خدا و ثابت قدمان در دانش، کسی نمیدانند.شما از آنانید تا آنجا که خدا برای شما در ازل نیکو ساخته و شما از آتش بدورید.

راوی گوید:گروه نامبرده، در مدینه ماندند تا آنکه در رکاب امیرالمؤمنین علی(علیه السلام) به جنگ جمل و صفین حاضر شدند و همگی در صفین کشته شدند.رحمت خدا بر آنان باد و پیغمبر(صلی الله علیه وآله وسلم)، آنان را مژده بهشت داده بود و آگاهشان فرموده بود که در رکاب امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب(علیهماالسلام) به درجه شهادت خواهند رسید.

                           ^{(۱) سوره آل عمران، آیه ۱۰۳.
                           (۲) سوره آل عمران، آیه ۱۱۲.
                           (۳) سوره الزّمر، آیه ۵۶.
                           (۴) سوره الفرقان، آیه ۲۷.
                           (۵) سوره ابراهیم، آیه ۳۷.
                           (۶) درپاره ای نسخه ها چنین است(أنتُم بِحَمدِاللهِ عَرَفتُم)یعنی:سپاس خداراکه شما وصی رسولخدا(ص) راشناختید. 
                            منابع روایت:غیبت نعمانی،باب دوم،ص۲۸ تا ۳۱./کفایة الخصام،باب سی و شش،ص۳:۴۰.}

**اللّهم عجّل لوليّک الفرج**

ربعی میگوید: امام جعفر صادق(علیه السلام) فرمودند: شاطئی وادی ایمن که خدا در قرآن ذکر میکند « فـرات » است و بقعه مبارکه « کـربـلاء » ست و شجرة، حضرت محمّد مصطفی(صلی الله علیه وآله وسلم) است. ^(۱)

^{(۱) کامل الزیارة،ص۴۸.}

*************************

امام جعفر صادق(علیه السلام) فرمودند: قبر حسین بن علی(علیهما السلام) بیست ذرع در بیست ذرع، باغی از باغهای بهشت است. ^(۲)

(۲) ناسخ،ج۳،چاپ جدید،ص۳۴۷.

*************************

 امام جعفر صادق(علیه السلام) فرمودند: زمین کعبه بر خویشتن ببالید که مرا همانند نیست، چه آنکه حامل خانه خدایم و حرم خدایم و خداوند مرا مأمن خویش قرار داده است.مردم از راه دور می آیند به سوی من.
از طرف خدا به آن زمین وحی شد: تکبر منما و به جای خود قرار گیر، اگر با کـربـلاء مقایسه شوی، مثل سوزنی باشی که به دریا فرو رود.اگر کـربـلاء نبود، تو را فضیلتی نمیدادم و اگر آنکس که به کـربـلاء مدفون است نبود، نه تو را می آفریدم و نه آن خانه را که به او مباهات میکنی.اکنون خاضع و متواضع باش مقابل زمین کـربـلاء و الاّ در آتشت میسوزانم. ^(۳)