«انـتـقـام مـنـتـقـم آل مـحـمـّد (عجّل الله تعالی فرجه الشریف)»

پس از ظهور حضرت مهدی آل محمّد « که خدای متعال فرجش را نزدیک گرداند »، آن امام همام با زنده کردن آن دو ملعون (در حالی که این امر پس از عذاب آنها در درون قبر و کوه کمد صورت می گیرد) و نیز حیات بخشیدن به درخت خشکیده به اذن الله، از مردم امتحان و آزمونی می گیرد تا آن افرادی که اهل ایمانند و از حضرت نشانه امامت را خواهانند، این دو امر عجیب را از قدرت الله یعنی حضرت حجت(علیه السلام) ببینند تا هدایت شده و از جبت و طاغوت امّت یعنی عمر و ابوبکر(لعنة الله علیهما) برائت بیشتری بجویند و نیز طرفداری عمر و ابوبکر(لعنة الله علیهما) کفرشان را ظاهر کرده و حمایت و پشتیبانی خود را از آن دو در ملأعام اعلان و بدان اقرار کنند.

تدبیر امام زمان(علیه السلام) از این عمل حکیمانه، همانگونه است که ذکر شد؛ زیرا کافران و طرفداران آن دو و نیز کسانی که شکّ و ریبی در دل نهفته اند، یکسره سر سپرده گمراهی آن دو ملعون شده و به آنها دل می بندند.آنجاست که گروه خبیثین و ناپاکان با آنها تکمیل میگردد. حضرت بعد از حضور در کنار مرقد و مزار مطهر حضرت رسول اکرم(صلی الله علیه وآله وسلم) در مدینه، می فرماید:

« ای مردم آیا این قبر جدّ من رسول خدا(صلی الله علیه وآله وسلم) است.مردم می گویند:آری، ای مهدی آل محمّد(علیهم السلام) . می فرماید: چه کسی در کنار قبر، با اوست؟ می گویند: دو همراه و دو مدفون با او، عمر و ابوبکر(لعنة الله علیهما) .

حضرت ولی عصر(ارواحنا فداه) با وجود اینکه آگاه تر از سایرین به حال آن دو هستند، در حالی که همه مردم می شنوند، می فرمایند: چگونه از میان مخلوقات، عمر و ابوبکر(لعنة الله علیهما)، با جدّ من رسول خدا(صلی الله علیه وآله وسلم) دفن شده اند؟!! شاید مدفون غیر از این دو باشند؟(سؤالهای حضرت برای اعتراض به این است که چرا این دو خبیث در کنار جسم مطهّر و اطهر حضرت رسول(صلی الله علیه وآله وسلم) که آیه تطهیر در شأنش نازل شده، دفن شدند و علاوه بر آن برای اقرار گرفتن از آنهاست تا کسی بعد از انتقام از آن دو، نگوید آن دو نفر عمر و ابوبکر(لعنة الله علیهما) نبودند.مردم، طرفداران آن دو، گویند:ای مهدی آل محمّد(علیهم السلام) غیر از این دو، کس دیگری با رسولخدا(صلی الله علیه وآله وسلم) مدفون نگشته؛ زیرا آنان دو خلیفه رسول خدا و پدران همسران او هستند. »

... سپس حضرت مهدی(علیه السلام) می فرمایند: کسی در بین شما هست که غیر از این بگوید؟ یا دربارۀ این دو شک و تردید نماید؟ می گویند: خیر.در عین حال سه روز خروج قطعی آنها را از قبر به تأخیر می اندازد، تا برای همگان اتمام حجّتی باشد.آنگاه خبر در بین مردم منتشر می شود و حضرت مهدی(علیه السلام) حاضر شده، دیوار قبر آن دو را مکشوف نموده و به نقبای خدا می فرماید: بکاوید، می کاوند تا به آن دو می رسند و از قبر بیرونشان می آوردند، به اذن خداوند، حضرت مهدی(علیه السلام) آن دو را زنده می کنند، در حالی که هر دو تازه مانند هیئت اولیه هستند.کفنهایشان را کنار زده و امر می فرماید: که آن دو را بر درخت خشک و پوسیده ای بیاویزند و سپس آن دو را بر آن درخت به دار می کشد .........

حضرت بقیة الله الأعظم(علیه السلام) اعلام می کند به هر کس که خودش را مخفی کرده در حالیکه از کسانی است که در باطنش به اندازۀ دانه ای(کنایه از کوچکترین تمایل) از محبت و دوستی این دو هست، حاضر شوند؛ پس آنها حاضر میشوند و این دو را می بینند و بدین وسیله در بوته امتحان و آزمایش قرار می گیرند.

منادی حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) ندا در میدهد که هرکس دو مصاحب و مدفون شده در کنار رسولخدا(صلی الله علیه وآله وسلم) را دوست دارد، به یک سمت رود.لذا مردم دو دسته میشوند:

یک گروه دوستان آن دو(خـبـیـثـیـن) و گروه دیگر برائت جویندگان از آنها (طـیـبـیـن) ، حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) برائت جستن و دور شدن از آن دو را به دوستان آنها عرضه میفرماید، تا آن دو را لعن کنند ولی آنها میگویند ای مهدی آل محمّد(علیهم السلام)، ما از آن دو تبرّی نمی جوییم ........ بلکه به خدا قسم از تو و از هرکس که به تو ایمان آورده، تبرّی و بیزاری میجوییم.چون حضرت مهدی(روحی له الفداه) سخنان آنها را میشنوند که این گونه باطن خود را ظاهر کرده و کفر را علنی کرده اند، به باد سیاه(عذاب) فرمان میدهد تا بر آنها بوزد.با وزش این باد همه به سان چوب پوسیدۀ خرما سیاه میشوند.پس فرمان میدهد تا آندو را از دار پایین آورند.به اذن خدا مجدداً آنها را زنده میکند.آنگاه همه خلایق را جمع میکند و اعمال آن دو را در هر عصر و زمان برایشان حکایت میکنند؛

• داستان کشته شدن هابیل پسر حضرت آدم(علیه السلام)
• زندانی شدن حضرت یونس(علیه السلام) در شکم ماهی.
• قتل حضرت یحیی(علیه السلام) .
• قصد به دار کشیدن حضرت عیسی(علیه السلام) ...
• آتشسوزی درخانه امیرالمؤمنین(علیه السلام) برای سوزاندن جگر اهلبیت پیامبرگرامی(صلی الله علیه وآله وسلم).
• تازیانه زدن به حضرت فاطمه زهراء(سلام الله علیها).
• قضیه فشار در و سقط شدن حضرت محسن(علیه السلام)، فرزند شش ماهه آن مخدّره.
• خوراندن زهر به امام حسن مجتبی(علیه السلام).
• کشتن امام حسین(علیه السلام).
• بریدن سرهای عموزادگان، یاوران و اطفال آن غریب مظلوم.
• و همچنین اسیر کردن ذریه رسولخدا(صلی الله علیه وآله وسلم) و .....

خلاصه گناه هر خونی که از مؤمنی ریخته شده است و هر دامنی که آلوده شده است؛ « کُلُّ فَرجٍ نُکِحَ حَراماً » و هر ناپاکی و گناه و ظلم و ستم و بیداد و فحشاء از زمان حضرت آدم(علیه السلام) تا قیام حضرت قائم آل محمّد(علیهم السلام) ما را برشمرده، به پای آن دو مینویسد و آن دو را به پذیرش آن محکوم میسازد.آن دو ملعون هم به همه آن فسادها اعتراف میکنند. ⁽¹⁾

 
^{(1) بحارالأنوار،ج53،ص13و14/ و العبقری الحسان،ج2، بساط پنجم،ملقب به النجم الازهر،ص129.}

*********************

"يا صاحب الزّمان عجّل ظهورک"

ابن شاذان از سلمان فارسی نقل میکند که پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله وسلم) فرمودند: آن کس که فاطمه(سلام الله علیها) را دوست دارد، در بهشت همنشین منست و آنکس که با او بغض ورزد،جایگاه او آتش است.دوستی با حضرت فاطمه زهراء(سلام الله علیها) در صد مورد به سود دوستداران اوست. آسانترین این صد مورد این موارد است:

• هـنـگـام مـرگ
• در قــبــر
• وقـت سـنجـش اعـمـال
• روز قـیـامـت و حـسـاب

کسی که حضرت فاطمه زهراء(سلام الله علیها) از او راضی باشد من از او راضی ام و آنکس که حضرت فاطمه زهراء(سلام الله علیها) بر او خشمناک باشد من بر او خشم دارم و غضب من مساوی با غضب خداست.وای بر کسی که به حضرت فاطمه زهراء(سلام الله علیها) و ذریّه او و شیعیانش ستم کند. ^(۱)

                                                                                                                                        ^{(۱) بحارالانوار،ج۷،ص۳۸۲.} 

***********************

     ** هـر که مـِهر فـاطـمـه(س) در دل نـدارد، دیـن ندارد **
                                   ** دیـن و ایـمان غیـر حـبّ فـاطـمـه(س) امـکان ندارد **

     ** بـی ولای فـاطـمـه(س) صـوم و صـلاة ارزش ندارد **
                                   ** خصم زهــراء(س) جایی غیراز دوزخ ونیران ندارد **

"يا صاحب الزّمان عجّل ظهورک"

ولادت با سعادت پیامبر رحمة للعالمین،خاتم النبیین،حضرت محمد مصطفی(صلی الله علیه و آله وسلم) و ششمین پیشوای شیعیان،حضرت امام جعفر صادق(علیه السلام) را محضر مقدس و منور قلب عالم امکان،امام زمان،حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) و تمامی شیعیان و محبان آن بزرگواران، تبریک و تهنیت عرض مینماییم.

*********************

قَالَ رَسُولَ الله (صَلَی اللهُ عَلَیهِ وَآلِهِ وَسَلَّم): یَا عَلیّ، وَالَّذي بَعَثَني بِالنّبُوّة وَ اصطَفاني عَلی جَمیعِ
البَریَّة لَو أنَّ عَبدَا عبدَا الله ألفَ عامٍ ما قُبِلَ ذلِکَ مِنهُ إلاّ بِوِلایَتِکَ وَ وِلایَةِ
الأئمَة مِن وُلدِکَ وَ إنَّ وِلایَتِکَ لا تُقبَلُ إلاّ بِِالبَرائَة مِن أعدائکَ و
أعداء الأئمة مِن وُلدِک، بِذلِکَ أخبِرني جَبرئیل(عَلَیهِ السَّلام)
فَمَن شاء فَلیؤمِن وَ مَن شاء فَلیَکفُر)

رسول اکرم(صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند: ای علی! قسم به آن کسی که مرا
به نبوت مبعوث کردو برتمام مردم برگزید.اگر بنده ای از بندگان خدا،هزار
سال عبادت حقتعالی را کند از او پذیرفته نمیشود مگر اینکه همراه
ولایت تو و ولایت امامان از فرزندان تو باشد و ولایت تو هم
پذیرفته نمیشود مگر اینکه همراه با برائت و بیزاری
دشمنان تو امامان از فرزند تو باشد. جبرئیل
مرا به این امر خبر داد، پس هر کسی
خواست ایمان آورد و هر کسی
خواست کفر ورزد. ^(۱)

                                                                                                               (۱) کتاب بحارالأنوار، علامه مجلسی(ره)   

*********************

قَالَ الصادق(عَلَیهِ السَّلام) : مَن شَکَّ في کُفرِ أعدائنا وَ الظالمینَ لَنا فَهُوَ کافِرٌ. 

امام صادق(علیه السلام) فرمودند: کسی که شک کند در کفر دشمنان ما و کسانی که
به ما ظلم کردند، پس خودش کافر است. ^(۲)

*********************

                ** شـد جلـوه گر  از افـق به فرمان اله **
                                                  ** از مکـّه و از مـدینه خـورشـید و ماه **

                ** خورشید،محمّد(ص)،مه،امام صادق(ع) **
                                                  ** لــا حــــول و لــا قــــوة الــا بـــا للّــه **

"يا صاحب الزّمان عجّل ظهورک"

کلمه « لعن » مترادف کلمه « نفرین » است که معانی؛ تنفّر، انزجار، بیزاری و برائت را نیز در بر دارد و نقطه مقابل آن « دعا » است.باید کسی را که مؤمن خالص و با خداست دعا کرد و برای او از خداوند تعالی رفع گرفتاری ها و ترفیع درجات عالیه را مسألت نمود و متقابلاً برای کسی که دشمن خدا و ضدّ دین اوست، نعمت هدایت را از خداوند متعال آرزو کرد و اگر قابل اصلاح و هدایت نیست و شرّ او به هیچ وجه از سر اهل ایمان کوتاه نمی شود و ضرر او همواره متوجه دین خداست، نفرین نمود.

بحث لعن و تبرّی جستن ، بدعتی از جانب شیعیان نیست.زیرا زمانی که خالق انسان، در جای جای قرآنش، این افراد را لعن نموده و از رحمت خود دور ساخته، دیگران نیز باید به تبعیت از کلام خداوند ، آنها را لعن نمایند.

سوره احزاب، آیه ۵۷:
« إنَّ الَّذینَ یُوذُونَ اللهَ وَ رَسُولَهُ لَعَنَهُمُ الله فِی الدُّنیا وَ الآخِرَةِ وَ أعَدَّلَهُم عَذاباً مُهیناً »

« همانا کسانی که خدا و رسول او را اذیت و آزار می دهند، مورد لعن خداوند متعال در دنیا و آخرت می باشند و خداوند برای آنان عذاب خوار کننده ای مهیا نموده است. »

به تصریح شیعه و سنّی ^(۱) (فریقین) هر کس حضرت فاطمه زهراء(سلام الله علیها) پارۀ قلب رسول الله(صلی الله علیه وآله وسلم) را بیازارد، حضرت رسول(صلی الله علیه وآله وسلم) را آزرده و هرکس رسولخدا را بیازارد، خداوند را آزرده است.

پس عمر و ابوبکر(لعنة الله علیهما) که به همراهی خالد بن ولید و مغیره و قنفذ (لعنة الله علیهم اجمعین) و سایر ملعونهایی که حضرت فاطمه زهراء(سلام الله علیها) را آزرده بلکه ایشان و فرزند مظلومش را به شهادت رساندند، در دنیا و آخرت مورد لعن خداوند متعال هستند.

^{(۱) مسلم بن حجاج نیشابوری در صحیح خود باب فضائل فاطمه"س" به سند خود از مسور بن مخرقه و مستدرک الصحیحین، ج۳، ص۱۵۳
و بسیاری از سندهای دیگر که حدیث را با الفاظ گوناگون نقل کرده اند.}

                   ** چـرا نـفـریـن؟ چرا مــوج تــنــفـّـر؟ **
                                             ** چـــرا پـــــرواز در اوج تـــنـــفــــّر؟ **

                   ** چـرا کـیـنـه؟ چرا بـغض و عداوت؟ **
                                             ** چـرا بـیـزاری و طـعـن و قـسـاوت؟ **

                   ** چرا بـر عـدّه ای از مردمان خـشم؟ **
                                             ** کجا برخوردها با یک جهان خـشم؟ **

                   ** جـواب ایـن چـراهـا را چـو خواهی **
                                             ** نــگــاهـی کـــن بـــه آیــات الــهــی **

                   ** ببـیـن یــزدان کـجـا نـفــریــن نموده **
                                             ** که را لـعـنـت، که را تحسین نموده **

                   ** چـو دانستی که مـلعـونِ خدا کیست **
                                             ** یقین دان ترک این سنّت روا نیست **

                   ** زبـان را چـون خـدای خـود نـما باز **
                                             ** بـه لــعــن فـرقـه ی مـلعـون بپرداز **

                   ** مــداوم مــلـتـجـی بــر اولــیـاء شـو **
                                             ** ز هـر مـوجـود مـلـعـونـی جـدا شـو **

"يا صاحب الزّمان عجّل ظهورک"