سعد بن عبدالله میگوید از حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) تأویل «کهیعص» را پرسیدم. حضرت فرمود: این حروف از اخبار غیب است که خداوند زکریا را از آن خبر داده. سپس داستان را برای حضرت محمّد مصطفی(صلی الله علیه و آله وسلم) بیان فرموده است.

جریان این است که زکریا از خداوند درخواست نمود که اسماء پنج نور پاک را به او تعلیم دهد. جبرئیل نازل شد و به او تعلیم داد.از آن پس هر وقت زکریا یاد حضرت محمّد مصطفی(صلی الله علیه و آله وسلم) و حضرت امیرالمؤمنین علی(علیه السلام) و حضرت فاطمه زهراء(سلام الله علیها) و حضرت امام حسن مجتبی(علیه السلام) می نمود شاد میشد و همّ و غمش از میان میرفت ولی هر وقت حضرت امام حسین(علیه السلام) را یاد میکرد، گریه گلویش را میگرفت و به نفس زدن می افتاد.روزی سرّ این مطلب را از خداوند پرسید.خداوند قصه امام حسین(علیه السلام) را برای وی بیان فرمود، به اینکه:

 «کـهـیـعــص»

« کاف » : اسم کربلاء .
« هاء » : هلاک عترت طاهره .
« یاء » : یزید ظالم، قاتل حضرت امام حسین(علیه السلام) .
« عین » : عطش .
« صاد » : صبر اوست .

وقتی که زکریا این قضیه را شنید تا سه روز از مسجد و محرابش جدا نگردید و کسی را به حضور نپذیرفت و گریه و ناله میکرد. ^(۱)

                                                                                                                           ^{(۱) بحار الأنوار، ج۴۴، ص۲۲۳، ح۱.} 

*********************

قَالَ الحُسَینِ بنِ عَلي(عَلَیهِ السَّلامِ): مَا أخَذَ اللهُ أحد إلاّ وَضعَ عَنهُ طاعَتَه وَ لا أخَذ قُدرَته
إلاّ وضعَ عَنهُ کَلَّفتَه.

امام حسین(علیه السلام) فرمود: خدا توان کسی را نگیرد جز اینکه بار طاعتی از او بردارد،
و نیز او را نستاند جز اینکه تکلیفی از او ساقط کند. ^(۱)

                                                                                                                      ^{(۱) تحف العقول، ص۲۵۰ ، ح۴.}

*********************

قَالَ الحُسَینِ بنِ عَلي(عَلَیهِ السَّلامِ): إنَّ قَوماً عبدُوا الله رَغبَة فَتِلکَ عِبادةِ التُجَّار،وَ إنَّ قُوماً
عبدُوا الله رَهبَة فَتِلکَ عِبادة العَبیدِ، وَ إنَّ قُوماً عبدُوا الله شُکراً فَتِلکَ
عِبادةِ الأحرارِ وَ هيَ أفضَلُ العِبادة.

 امام حسین(علیه السلام) فرمود: مردمی به شوق بهشت خدا را پرستیدند این عبادت بازرگانانست، و مردمی از ترسش پرستیدند این عبادت بندگانست، و راستی
مردمی هم از شکر و قدردانی او را پرستیدند این پرستش
آزادگانست و بهترین عبادتست. ^(۲)

                                                                                                                        ^{(۲) تحف العقول، ص ۲۵۰، ح۵.}

*********************

قَالَ الحُسَینِ بنِ عَلي(عَلَیهِ السَّلامِ): مَن حَاول امرءآ بِمَعصیَةِ الله کَانَ أفوت لِما یَرجُو
و أسرَع لِمایحذَر.

امام حسین(علیه السلام) فرمود: کسی که با نافرمانی خدا گرد مردی گردد، آنچه را امید دارد
از دست رفته تر است و از آنچه بر حذر است زودترش دچار شود. ^(۳)

                                                                                                                       ^{(۳) تحف العقول، ص۲۵۳، ح۱۹.}

"يا صاحب الزّمان عجّل ظهورک"