خدایا! بشناسان بمن خودرا،زیرا اگر تو خودرا بمن نشناسانی من رسول تورا نشناسم

خدایا! رسول خودرا بمن بشناسان،زیرااگر نشناسانی بمن رسولت را،نشناسم حجّت تورا

خدایا! حجّت خودرا بمن بشناسان،زیرااگر نشناسانی حجّت خودرا بمن گمراه شوم در دینم.

          ** هر کس که تو را شناخت جان را چه کند **
                                                       ** فـرزنـد و عـيـال و خـانـمـان را چـه کــنـد **
          ** ديـوانـه کـنـي هـر دو جـهـانـش بـدهـي ** 
                                                       ** ديــوانـه تـو هــر دو جـهــان را چـه کـنـد **

"يا صاحب الزّمان عجّل ظهورک"

«حدیث سلسلة الذهب»

شیخ صدوق بسند خود از اسحق بن راهویه نقل کرده که گفت: چون امام رضا (علیه السلام) به نیشابور آمدند و خواستند از آنجا حرکت نمایند،جمع شدند خدمت آن حضرت اصحاب حدیث و عرض کردند یا بن رسول الله! شما از نزد ما میروی و برای ما یک حدیثی نمی فرمائی که ما استفاده کنیم آنرا از جناب شما.آنحضرت در عماری نشسته بودند سر مبارک خود را بیرون نمودند و فرمودند:

شنیدم پدرم موسي بن جعفر (علیهم السلام) فرمودند، شنیدم پدرم جعفربن محمّد (علیهم السلام) فرمودند، شنیدم پدرم محمّد بن علي (علیهم السلام) فرمودند، شنیدم پدرم علي بن الحسین (علیهم السلام) فرمودند، شنیدم پدرم حسین بن علي (علیهم السلام) فرمودند، شنیدم پدرم امیرالمؤمنین علي بن ابي طالب (علیهم السلام) فرمودند، شنیدم رسول خدا (صلي الله علیه و آله و سلّم) فرمودند، شنیدم جبرئیل (علیه السلام) می گفت ، شنیدم خداوند عزّوجلّ فرمود:

« لَا إلَهَ إلَّا اللَّهُ حِصني فَمَن دَخَلَ حِصنِي أمِنَ مِن عَذَابي »
« لا اله الاّ الله حصن من است ، هر کس داخل شود به حصن من در امن میشود از عذابم.»

این حدیث شریف را فرمودند و حرکت نمودند. چون شتر راه افتاد صدا زدند ما را و فرمودند:

"یا صاحب الزّمان عجّل ظهورک"

    خـداونـد بـه تـوبـه کـنـنـدگـان سـه خـصـلـت عـنـایـت کـرده.

امام باقر(علیه السلام) فرمودند: خداوند به تائبین سه خصلت عنایت کرده که می فرماید:

یعنی: خـدا تـوبـه کـنـنـدگـان را دوسـت مـی دارد. ^(۱)

و فرموده :

یعنی: ببخشای کسانی را که توبه می کنند و راه تو را پیروی می کنند و نگه دار آنها را از عذاب جهنم.

و فرموده:

یعنی: آگاه باشید کسی که توبه کند و ایمان بیاورد و عمل صالح انجام دهد پس خداوند گناهان او را مبدّل به حسنات می کند. ^(۲)

امیرالمؤمنین(علیه السلام) فرمودند: توبه کنید به سوی خدا و داخل در محبت خدا بشوید بدرستیکه خدا دوست می دارد توبه کنندگان را و دوست می دارد پاکیزه گان را و مؤمن بسیار توبه می کند. ^(۳)

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:بندۀ مؤمن اگر گناهی از او سر بزند خداوند مهلت می دهد به او به مقدار هفت ساعت.پس اگر استغفار کرد آن گناه نوشته نمی شود. و اگر این ساعت ها گذشت و استغفار نکرد یک گناه در نامه عملش نوشته می شود و شخص مؤمن گناهش بیادش می افتد و لو بعد از بیست سال تا اینکه توبه و استغفار کند و خدا او را ببخشد و شخص کافر گناهش را فراموش می کند از همان ساعت اول ، تا موفق به توبه نشود. ^(۴)

و در روایت دیگری از امام صادق(علیه السلام) نقل شده که اگر بنده ای گناه کند ، مهلت داده می شود از صبح تا شب.پس اگر استغفار کرد بخشیده می شود. ^(۵)

^{(۱) سورۀ مبارکه بقره ، آیه ۲۲۲ .
(۲) بحارالأنوار ، ج ۶ ، ص ۳۹ .
(۳) بحارالأنوار ، ج ۶ ، ص ۲۱ .
(۴) بحارالأنوار ، ج ۶ ، ص ۴۱ .
(۵) بحارالأنوار ، ج ۶ ، ص ۴۱ .}

"یا صاحب الزّمان عجّل ظهورک"