رئیس المحدثین در فقه به اسناد خود از حسن ابن علی بن ابیطالب(علیه السلام) روایت نموده که طایفه ای از یهود خدمت حضرت محمّد مصطفی (صلی الله علیه وآله وسلم) مشرف شده و اعلم آنها از آن بزرگوار از مسائل چندی سؤال کرد،از جمله سؤال نمود از علت وجوب صوم بر بندگان از امت آن بزرگوار در مدت سی روز،حال آنکه بر سایر امم زیاده از سی روز روزه واجب است.

پس آنحضرت در جواب او فرمودند:چون آدم از شجره منهیه تناول نمود آنچه خورده بود باقی ماند در شکم او تا سی روز.پس واجب کرد باریتعالی بر ذریه او صوم را و جوع و عطش را تا سی روز که غرامت از فعل آدم باشد و آنچه را که در شب از اکل و شرب و غیر اینها مرتکب میشوند تفضیلی است از جانب باریتعالی بر ایشان و به همین قسم روزه واجب بود بر خود آدم و آنچه را که باریتعالی بر خود آدم واجب کرده بود بر امت من واجب کرده پس حضرت آیه مبارکه فوق(سوره بقره،آیه ۱۸۳) را تلاوت فرمودند.

پس آن یهودی عرض کرد صدقت یا محمد. پس جزاء آنکه ماه رمضان را روزه بگیرد چیست؟

حضرت فرمودند: نیست هیچ مؤمنی که روزه بگیرد ماه مبارک رمضان را " احتساباً و امتثالاً لامر الله " الا آنکه واجب می گرداند خدای تعالی از برای او هفت خصلت را :

اوّل: ذوب میگرداند حرام را که در جسد او باشد.

دوّم: نزدیک می شود به سوی رحمت باری تعالی.

سوّم: این صومش کفاره است از برای خطای پدرش آدم و باعث خشنودیش است از او.

چهارم: آسان می نماید بر او سکرات موت را.

پنجم: این روزه اش امان است او را از گرسنگی و تشنگی روز قیامت.

ششم: عطا می نماید باری تعالی او را برات آتش جهنّم.

هفتم: او را اطعام می نماید از طیبّات و اغذیه لذیذه او.

                                                                            (نقل از کتاب:خزینة الجواهر ، ص۲۴۷)

"یا صاحب الزّمان عجّل ظهورک"

ماه مبارک رمضان را دو حرمت است:

(۱) حرمت رمضان ، (۲) حرمت قرآن

 " شــــهــــر رمــــضــــان الــــذی انــــزل فــــیــــه الــــقــــرآن "

ماه مبارک رمضان را دو عصمت است:

 (۱) عصمت از شیطان ، (۲) عصمت از نیران

" یـصـفـد فـیه مـردة الشـیـطان و بـغـلق فـیه ابــواب الـنـیـران "

ماه مبارک رمضان را دو نعمت است:

(۱) درهای بهشت را بگشایند ، (۲) دلها را راحت دهند.

"  فــــــتــــــح  ا لــــــجــــنــــا ن  و  روح   ا لــــجــــنــــا ن "

ماه مبارک رمضان را دو برکت است:

(۱) نور ، (۲) برکت سحور 

"  تـــســـحـــروا  فـــا ن  فــــــی  ا لـــســحـــور بـــر کـــة "

ماه مبارک رمضان را دو هدیه است:

 (۱) خواب را به عبادت حساب کنند ، (۲) خاموشی را به تسبیح برگیرند.

 "  نــــوم  ا لــصــائــم عــبــا د ة و صــمــتــه  تـــســبــیــح "

ماه مبارک رمضان را دو فرحت است:

 (۱) در نزد افطار ، (۲) در نزد ملک جبار.

 " ان للصائم فرحتان فرحة عندالافطاروفرحة عندلقاء الملک الجبار"

                                                                  (نقل از کتاب:خزینة الجواهر ، ص۴۳۰)

"یا صاحب الزّمان عجّل ظهورک"

فَاَبَانَ فَضِیلَتَهُ عَلَی سآئِرِ الشُّهُورِ بِمَا جَعَلَ لَهُ مِنَ الحُرُمَاتِ المَوفُورَةِ ،

 وَ الفَضَآئِلِ المَشهُورَةِ ،

 فَحَرَّمَ فیهِ مَآ أحَلَّ فِي غَیرِهِ آِعظَاماً ،

 وَ حَجَرَ فِیهِ المَطَاعِمَ وَ المَشَارِبَ إِکرَاماً ،

 وَ جَعَلَ لَهُ وَقتاً بَیِّناً لاَ یُجِیزُ- جَلَّ وَ عَزَّ- أَن یُقَدَّمَ قَبلَهُ ،

 وَ لاَ یَقبَلُ أَن یُؤَخَّرَ عَنهُ.

پس برتری آنرا بر ماه های دیگر به سبب حُرمتها و گرامی داشتن های بسیار،

و فضائل و برتریهای آشکار که برای آن قرار داد هویدا گردانید،

و در آنماه از جهت بزرگ داشتن ،آنچه را که ماههای دیگر حلال کرده حرام نمود،

و از جهت گرامی داشتن،خوردنیها و آشامیدنیها را در(روزهای) آن منع کرد،

و برای آن وقت آشکاری(معیّنی) قرار داد که خدای بزرگ و توانا جائز و روا نمیداند که پیش انداخته شود،

 و نمی پذیرد که از آنوقت به تأخیر افتد. 

"یا صاحب الزّمان عجّل ظهورک"

شیخ بزرگوار کلینی (قدس سرّه) روایت فرموده از جناب زرارة بن اعین که امام صادق (علیه السلام) فرمودند:

تسبیح حضرت فاطمه زهراء(علیها السلام) از مصادیق «ذکر کثیر» است که خداوند متعال در قرآن کریم به آن امر فرموده است. ^(۱)

بیان: خداوند متعال در قرآن کریم می فرماید: ای کسانی که ایمان آورده اید یاد خدا کنید یاد کردنی فراوان. ^(۲) 

امام صادق (علیه السلام) در این حدیث شریف می فرمایند: کسی که تسبیح حضرت فاطمه زهراء(علیها السلام) را بگوید به دستور و فرمان موجود در این آیه کریمه عمل کرده و «ذکر کثیر» را که خداوند متعال امر به آن فرموده بجا آورده است.

مجموعه این تسبیح شریف ۱۰۰ عدد می باشد که تشکیل شده از:

۳۴ مرتبه الله اکبر ، ۳۳ مرتبه الحمدلله ، و ۳۳ مرتبه سبحان الله . 

^{(۱) اصول کافی ، ج۲ ، ص۵۰۰ ، ح۴. (۲)  سوره الأحزاب ، آیه ۴۱.}

 "یا صاحب الزّمان عجّل ظهورک"